Tweetkrekels

Twee huiskrekels in het Natuurhistorisch Museum Rotterdam.

Begin juni was Mirjam de Winter, journalist te Rotterdam, de kou zat. Ze verlangde naar zwoele zomeravonden. De oplossing vond ze in de dierenwinkel. Ze kocht een doosje levende krekels en liet de inhoud los in haar stadstuintje. Mirjam genoot van het getjirp, dronk er een glas rosé bij, waande zich in Zuid-Frankrijk en tweette: „De losgelaten krekels (40 voor 1,75 bij de dierenwinkel) klinken als een tierelier in m’n voortuin!! #zomertip?”

Haar enthousiaste ‘zomertip’ stak het Platform Stop Invasieve Exoten, dat strijdt tegen organismen die „van nature niet in Nederland voorkomen maar die hier door menselijk toedoen terecht zijn gekomen”. De actiegroep stuurde de autoriteiten een zogenoemd handhavingsverzoek, want de Flora- en faunawet was overtreden. Vervolgens kreeg Mirjam de Winter een brief van de Dienst Regelingen van het ministerie van Economische Zaken. Of ze snel kon doorgeven waar de krekels vandaan komen, en om welke soort het gaat. In het schrijven regent het termen als „bestuursdwang”, „dwangsom” en „terugvangen”.

Het is een overdreven reactie, want het is algemeen bekend dat de huiskrekel (Acheta domesticus) overal te koop is als reptielenvoer. De soort komt sinds 1825 in Nederland voor. Leven ze buiten, dan sterven ze bij de eerste nachtvorst. Navraag leerde dat de Dienst Regelingen inmiddels ook tot dat inzicht gekomen is, en van verdere actie afziet.

De auteur is bioloog en conservator van het Natuurhistorisch Museum Rotterdam.