Stressbal

Ik moet leren slapen van de dokter, en daarom heb ik de komende tien weken een nieuwe gadget op zak. Hij heet de Qiu en het is een hypergeavanceerde stressbal met sensoren en ledlampjes, formaat grapefruit. Ik heb ’m nog maar net, maar ik ben al razend enthousiast.

Even de theorie: de Qiu is voor biofeedback. De bal meet mijn hartslag en haalt daar mijn ‘hartcoherentie’ uit. Dat is een maat die iets zegt over of ik de hele tijd in de vecht- en vluchtstand sta (niet goed), of dat ik ook af en toe apathisch op de grond kan liggen wachten tot het gevaar toeslaat (wel goed). Door een paar keer per dag een paar minuten rustig adem te halen kan ik die hartcoherentie beïnvloeden, is het idee. Lukt dat, dan licht de bal tijdens de sessie geruststellend groen op. Lukt dat niet, dan wordt-ie knalrood. Waardoor ik natuurlijk direct nog erger in de stress schiet, maar vooruit, ik moet het nog leren.

De Qiu is een fantastisch apparaat voor amateurpsychologen. Ik heb in een week tijd al talloze vrouwenbladentheorieën bevestigd gezien. Ruzie: rood. Chillen in het gras: groen. Piekeren: rood. Lummelen met dreumes in zandbak: groen. Deadline: rood. Lekker potje vrijen: groen.

Gelukkig heb ik ook al een paar onverwachte inzichten opgedaan. Zoals: gezellig feestje met leuke vrienden: rood. Eenzaam ploeteren op een moeilijk artikel: groen. Geen leuke kennis, wel nuttige.

Maar het meest enthousiast ben ik nog over de mogelijkheden in het sociale verkeer. Bij stomme vergaderingen kan ik nu demonstratief de bal uit m’n tas trekken. Rood, mensen, ik moet écht gaan. Of na het werk op een terrasje: toe, laten we een biertje drinken tot we allemaal weer groen zijn. Of als ik met een chagrijnig hoofd en een knalrode bal op de bank lig: praat niet tegen mij.

Ik zou willen dat mensen wat vaker – het hoeft niet altijd – wearables zouden dragen, kledingstukken vol sensoren die meten in welke toestand je bent. Ik wil wollige truien die hun haren opzetten als de drager een knuffel wil. Jurken die knalrood worden als de eigenaar niet gestoord wil worden. Schoenen die je doen wiebelen als je enthousiast wordt. Omdat het helemaal niet erg is om af en toe te laten zien hoe je je van binnen voelt.

Carola Houtekamer schrijft elke week op deze plek over technologie