Winnaars Mont Ventoux kan je niet vergelijken

De koning van de Mont Ventoux

Canvas, 22.25 -23.35 uur

Je hebt Alpe d’Huez.Je hebt de Col de Pailhères. Maar je hebt maar één berg in de Tour. De Mont Ventoux, waar gisteren de aankomststreep lag na een rit van 242 kilometer – Chris Froome won. Wie een rit wint in de Tour is een held. Wie een rit wint op de Mont Ventoux is onsterfelijk. Sedert 1970 bereikten zeven renners deze status.

Wie van hen was eigenlijk de beste, vroeg de Vlaamse filmmaker Fons Feyaerts zich af. Dus organiseerde hij een virtuele race tussen de vijf winnaars die de ‘klassieke’ beklimming volbrachten: Eddy Merckx, Jean-Francois Bernard, Marco Pantani, Richard Virenque en Juan Manuel Gárate. Een leuk idee dat beter op de tekentafel had kunnen blijven liggen.

Het slaat nergens op Bernard (voor wie de Mont Ventoux deel uitmaakte van een tijdrit van 36 kilometer) te vergelijken met Virenque (voor wie de berg het einde was van een rit van 221 kilometer), of Merckx met een fiets van meer dan 10 kilogram af te zetten tegen Gárate op een carbonfiets van drie kilogram lichter.

Het meest tenenkrommend aan de film is de nepcommentaar van Michel Wuyts en Maarten Ducrot, die doen alsof het om een echte race gaat. Sympathiek is dat de betrokken renners (of hun sportdirecteur) zelf hun prestaties becommentariëren. Alleen, de grootste van hen allen, Eddy Merckx, weigerde zijn medewerking. Terecht.

Peter Vandermeersch