Robbie Williams gelooft nog vast in zichzelf

Pop

Robbie Williams. 13/7 Arena, Amsterdam. **

„Mijn shows beginnen met Let me entertain you en ze eindigen altijd met Angels.” In zijn slotwoord legde Robbie Williams de vinger op de zere plek. Sinds jaar en dag verlopen zijn stadionshows volgens een vast patroon, met de ene meezinger na de andere. Maar na een hiaat van zeven jaar is zijn jeugdige charme vervlogen en draait de 39-jarige zanger met professionele desinteresse een lesje af.

Alle trucs vielen weer spectaculair op hun plek in de uitverkochte Amsterdam Arena, waar een metershoog dodenmasker van de zanger boven het podium zijn onverminderd geloof in eigen ego verbeeldde. Williams begon met een zweefvlucht uit de nok van het stadion en liet zich over het publiek verplaatsen op twee enorme replica’s van zijn eigen hoofd die vuur spuwden of honderden ballonnen loslieten.

Robbie Williams zingt niet meer; hij schreeuwt. Als een kermisklant met ADHD smeet hij zijn hits de ruimte in, aangevuld met meezingers van anderen, zoals Cab Calloways Minnie the Moocher of Lou Reeds Walk on the wild side. Zijn podiummanieren hebben iets krampachtigs gekregen. Niet langer is hij de innemende blaag uit de boyband Take That die tegen alle verwachtingen in een popster werd. Zijn grappen komen niet meer aan: als hij „doing it for the kids” zingt in glitterjas heeft het een wrange bijsmaak.

In een gênant intermezzo haalde hij een vrouw op het podium, om haar met veel schuine toespelingen op haar grote borsten het hof te maken. De sketch met een decorstuk dat een bed moest voorstellen waarin het tweetal onder de lakens dook was een staaltje van oubollig seksisme dat in Nederland in de jaren zestig is uitgestorven met de Mounties Show van Piet Bambergen en René van Vooren.

Het dodenmasker kwam tot leven in Me and my monkey, waarin Williams’ geprojecteerde grimassen naadloos overgingen in die van een aap. Zijn zelfspot is er nog, maar de muziek werd het stadion in gepompt als een dreunende karaokeshow waarin de meisjes de hoge partijen van Robbie moesten overnemen. Zelf haalt hij ze niet meer, vertelde hij eerlijk.