Hoeveel verdienen de SNS-aandeelhouders?

Stop de persen! Aandelen van SNS Reaal zijn nog niet rijp voor de catalogus met antiquarische effecten.

Het Amsterdamse gerechtshof heeft een logische beslissing genomen. Deskundigen moeten een advies geven over compensatie voor aandeelhouders in de nationalisatie van SNS Reaal op 1 februari. Hoe had het anders gemoeten? Nationalisaties zijn een inbreuk op particulier eigendom. Adequate vergoeding is geboden. We zijn toch geen bananenrepubliek?

Nul euro, zoals minister van Financiën Jeroen Dijsselbloem heeft geboden, kan best een goeie prijs zijn. Bank en verzekeraar SNS Reaal was immers ten einde raad, maar dan moet hij betere argumenten geven. Hij heeft hier een dubbelrol. Hij is de koper die SNS straks weer wil verkopen om de investering van 3,7 miljard euro terug te verdienen. Da’s commerciële handel. Maar hij past óók de wet toe en gaat over financieel toezicht. Dat wringt.

Om zijn prijs van nul te staven kon het ministerie geen waardebepaling van een gerenommeerde zakenbank overleggen. Hier zondigt Dijsselbloem tegen zijn eigen norm. Want wat schreef hij donderdagmiddag aan de Tweede Kamer? „Een uitgebreid onderzoek en een zorgvuldige afweging van de aanwezige risico’s bij grote overnames door zowel bestuur als raad van commissarissen verlang ik als aandeelhouder ook van staatsdeelnemingen.” Deze frase behelst de overname door SNS Reaal in 2006 van vastgoedfinancier Property Finance die zoveel schade heeft aangericht. Als doorkneed onderzoek bij een overname Dijsselbloems norm is, moet hij daar als koper óók zelf aan voldoen.

Het gerechtshof draagt de deskundigen een reeks feiten op waarmee zij rekening moet houden, waaronder de beurskoers. Maar bij een bank in doodsnood is de koers (de laatste: 84 eurocent) een te grillige afspiegeling van desperate angst en hebzucht. De deskundigen moeten dieper graven.

Bewijsstuk 1 is de zogeheten maandstaat per 31 januari die SNS Reaal, zoals elke bank, tien werkdagen later moest inleveren bij de toezichthoudende Nederlandsche Bank. Hieruit blijkt de precieze vermogenspositie van de bank en verzekeraar.

Bewijsstuk 2 is de jaarrekening per 31 december 2012. Hieruit blijkt dat SNS Bank niet meer voldeed aan alle relevante kapitaaleisen van De Nederlandsche Bank. Toch mocht SNS doorwerken. Dit achterwege laten van een waarschuwing aan het publiek is op zich al reden voor een vorm van schadeloosstelling.

De enige officiële verklaring van SNS Reaal zelf kwam op 28 januari. Daarin stonden twee nieuwe feiten: „oplopende toekomstige verliezen bij Property Finance” en een scenario voor een reddingsactie met een „omvangrijke” uitgifte van aandelen. Tegen welke koers zouden private investeerders die nieuwe aandelen kopen? De laagste prijs onder normale omstandigheden is de nominale waarde van de aandelen. Hier is dat 1,63 euro. Maar die prijs is niet realistisch. Te hoog. Twee maal de beurskoers.

De deskundigen moeten de laatste versie van het reddingsplan uit de SNS-archieven opdiepen. Dat is bewijsstuk 3. De prijs die de redders onder leiding van de gehaaide investeringsmaatschappij CVC wilden betalen, raam ik op 1 cent per aandeel. Dat zou Dijsselbloem ruim 2,86 miljoen euro extra kosten.

Op meer hoeven de aandeelhouders nu niet te rekenen.

De redacteuren Maarten Schinkel en Menno Tamminga schrijven in deze wisselcolumn over economische ontwikkelingen.