‘Behoorlijk triest dat we nu over doping praten’

Met overmacht won Chris Froome gisteren op de Ventoux. Vanmorgen had hij het zwaarder – met vragen over vermeend dopinggebruik.

En ineens is hij weg. Chris Froome is op de persconferentie in Orange zwaar geïrriteerd als hij onder vuur wordt genomen door de Britse wielerpers. Een dag na zijn zege op de Mont Ventoux krijgt de geletruidrager op de tweede rustdag in de Tour louter vragen over doping om zijn oren.

„Het is vrij triest dat wij hier zitten, de dag na de grootste zege in mijn leven, een historische overwinning, en praten over doping. Mijn ploeggenoten en ik hebben op vulkanen geslapen om ons hier op voor te bereiden, we zijn maanden van huis geweest, we hebben ons het schompes gewerkt om hier te komen. En hier zit ik dan, en ik word er feitelijk van beschuldigd dat ik een oplichter en leugenaar ben. That is not cool.”

Met hun lastige vragen over doping reageren de Britse journalisten op het machtsvertoon van Froome, gisteren in één van zwaarste etappes uit de honderdste Tour. Tot op de flanken van de Ventoux leefde in het peloton nog het gevoel dat Froome een kwetsbare wielrenner was. Ongenaakbaar als klimmer, maar wankel als hij door zijn vele belagers werd geïsoleerd en in een hoek gedreven.

De Brit maakte met een explosieve krachtsinspanning een einde aan alle twijfels: na zijn tweede etappezege bergop zal de renner van Team Sky de gele trui niet meer uit handen geven – ongelukken of andere incidenten daargelaten.

Froome beloonde zichzelf met een rustdag en een marge, voordat de karavaan de Alpen intrekt, van ruim vier minuten op zijn directe concurrenten Bauke Mollema (4,14), Alberto Contador (4,25), Roman Kreuziger (4,28) en Laurens ten Dam (4,54).

De rest telt eigenlijk niet meer mee. Niet met een klassementsleider die zo kan huishouden in de bergen. De enige die op dat terrein met hem kan wedijveren is op dit moment de dappere Colombiaan Nairo Quintana, maar ook zijn achterstand (5,47 minuut) lijkt te groot om Froome nog te kunnen achterhalen.

De hoop in de ogen van zijn uitdagers was de eerste twee Tourweken gebaseerd op de lichte wispelturigheid in zijn prestaties, en vooral die van zijn ploeg. Na zijn indrukwekkende zege in het Pyreneeënoord Ax 3 Domaines, waar Froome de gele trui greep, bleek dat Team Sky niet sterk genoeg is om zijn kopman dagelijks te ondersteunen. Het beste voorbeeld werd afgelopen vrijdag geleverd in de ‘waaieretappe’ door het bijna vlakke midden van Frankrijk, waar Froome te weinig steun had om te kunnen aanhaken bij zijn samenwerkende concurrenten.

Maar gisteren haalde hij weer ouderwets uit. Zijn ploegleider, Sir Dave Brailsford, had daar nooit aan getwijfeld. „Chris is de beste als het aankomt op man tegen man, bergop of in een tijdrit”, zei hij op de top van de Mont Ventoux.

Froomes zege op de ruige bergtop, in de vijftiende etappe, was in alle opzichten een bijzondere. Hij was pas de tweede renner, na Eddy Merckx (1970), die in de gele trui als eerste boven kwam op de beruchte berg. Op de Franse nationale feestdag werd hij bovendien de eerste Britse winnaar op de Ventoux, in Groot-Brittannië tot gisteren vooral bekend door de dood van Tom Simpson in 1967. Ooit was de Engelsman de eerste Britse drager van de gele trui.

Alsof hij het zo gepland had, reed Froome vrijwel onder het gedenkteken voor Simpson, iets meer dan een kilometer onder de top, weg bij zijn medekoploper Quintana. Maar dat was niet gepland, zei Froome naderhand. „Dit is de grootste zege in mijn carrière. Iedereen wilde vandaag winnen. Deze klim is zo historisch, hij betekent zo veel voor de Tour – en zeker in de honderdste editie.”

Voor de 21 kilometer lange beklimming van de Mont Ventoux had het peloton, gestart in Givors, al 221 kilometer in de benen, waarmee de organisatie de langste Tourrit van 2013 had uitgeschreven. Froome moest na zijn overwinning ruim vijf minuten aan het zuurstof om bij te komen. „Mijn belangrijkste doel was een grotere buffer te creëren tussen mij en de concurrenten in het algemeen klassement, maar ik zag mijzelf deze etappe niet winnen”, erkende hij gisteren.

De concurrentie weet ondertussen wel beter. „Buitenaards”, zo omschreef de Nederlandse Belkin-manager Richard Plugge de inspanning van Froome. Vooral de manier waarop de Engelsman zich een uurtje daarvoor, te midden van een haag van toeschouwers en campers, had ontdaan van tweevoudig Tourwinnaar Contador was spectaculair. Eén brute explosie en de Spanjaard was uit het zicht verdwenen.

„Chris is in twee jaar niet eens zoveel sterker geworden”, glimlachte zijn ploegleider Brailsford gisteren. „Hij is zijn krachten beter gaan verdelen. Daaraan wordt in het peloton lang niet zoveel aandacht besteed.”