Cléo doolt door Parijs

Cléo de 5 à 7 (Agnès Varda, 1962)TV5, 21.00 – 22.35 uur

Deze zomer zendt TV5 zes films uit van het echtpaar Jacques Demy (1931-1990) en Agnès Varda (1928): drie van Varda en drie van Demy; alle zes worden Nederlands ondertiteld.

Zondagavond wordt Varda’s doorbraak Cléo de 5 à 7 uit 1962 vertoond, een ogenschijnlijk eenvoudige film. Varda, die voordat ze filmmaker werd fotojournalist was, volgt in ‘real-time’ het zangeresje Cléo als zij anderhalf uur door Parijs doolt, wachtend op de uitslag van een medische test. De wat ijdele Cléo is niet zozeer bang om te sterven maar vooral dat zij haar schoonheid zal verliezen.

Onderweg ontmoet Cléo haar assistent, vrienden, kennissen en onbekenden. In een etalage ziet ze dodenmaskers en af en toe is het nieuws te horen: van de oorlog in Algerije tot de ziekte van Edith Piaf – de dood is voor Cléo opeens alomtegenwoordig.

De Parijzenaars die zij op straat of in het café treft kijken soms recht in de camera. Bij Varda gaan cinéma vérité en fictie moeiteloos in elkaar over en worden speelse, typische nouvelle vague-momenten – een camera die net zo schommelt als de schommel in Cléo’s appartement en een hommage aan de stomme film met regisseur Jean-Luc Godard als komiek Buster Keaton – afgewisseld met fraaie stadslyriek: Parijs speelt in de film de tweede hoofdrol.

Maar Cléo de 5 à 7 gaat vooral over de transformatie van de wat narcistische Cléo, altijd omringd door spiegels, tot zelfbewuste vrouw die klaar is voor de toekomst. Halverwege de film zet zij haar pruik af en na 90 minuten kennen we haar echte naam. Zij is een volbloed individu geworden.