Brieven

Aandacht ramadan overdreven

Ieder jaar is het weer raak: alle kranten berichten uitvoerig en met veel sympathie over het begin van de islamitische vastenperiode. Standaard zijn de interviews waarin moslims naar de bekende weg wordt gevraagd: „Wat betekent de ramadan voor u?” Daarop komen de voorspelbare antwoorden: het vasten reinigt de ziel, etc. Nooit zegt men de waarheid: “Door dit vasten bevestig ik mijn gevoel van religieuze meerwaarde. Ik verhef mij zo boven de ongelovigen.” Het is de bekende hovaardigheid die zich vermomt als deemoedige onderwerping aan Gods wil. Neutrale media voeden die eigenwaan door overmatig respect te betuigen.

Ik kan me niet herinneren dat NRC ooit groots het begin van de veertigdaagse vasten voor katholieken aankondigde. Toch deed indertijd 40 procent van de bevolking daaraan mee.

Dat de media indertijd geen aandacht besteedden aan het begin van de roomse vasten, kwam waarschijnlijk doordat katholieken niet te koop liepen met hun vastenplicht. Islamieten doen dat wel en de media geven hun de aandacht waar zij om vragen.

Soms verlangen moslims van hun werkgever dat hij rekening houdt met hun vasten. Ik denk dat een bedrijf het recht heeft om een werknemer die zich bewust minder arbeidsgeschikt maakt, aan de kant te zetten, zeker als de veiligheid in het geding is. Ik voelde me tenminste niet prettig in Tunesië toen bleek dat de buschauffeur die mijn studentengroep naar de klassieke ruïnesteden reed, de hele dag niet at of dronk.

Het is begrijpelijk dat het fenomeen van de ramadan toen het nog exotisch was nieuwswaardig werd geacht. Maar nu is het zo gewoon dat het tijd is eens de spot te drijven met die rare en soms gevaarlijke vorm van groepswaan.

Anton van Hooff

Voorzitter van de atheïstisch-humanistische vereniging De Vrije Gedachte, Nijmegen

BING-rapport sprak wél de waarheid

De Accountantskamer heeft zich negatief uitgesproken over het BING-rapport, waarin de beschuldiging van seksuele intidimatie van een vrouwelijk raadslid door een (inmiddels oud-)wethouder in Wassenaar ongegrond werd verklaard.

Op zichzelf kunnen we bevestigen dat het BING-onderzoek nogal summier was. Maar waar het om gaat is de waarheid: tijdens een borrel na afloop van een gemeenteraadsvergadering werden twee raadsleden, beide ‘deserteurs’ uit de partijen via welke, op een lage plek, waren gekozen, onder vuur genomen door enkele aanwezigen. Een week later verzon dit tweetal een, gezien de mediareacties, succesvolle wraak: de op niets gebaseerde beschuldiging van ‘seksuele intimidatie’. Met voor de ongefundeerd belasterde (inmiddels oud-) wethouder desastreuze gevolgen. Dat is de werkelijkheid en ik kan het weten, want tijdens de gewraakte borrel zat ik tussen de beide hoofdrolspelers in. Excuses aan de beschadigde oud-wethouder en een passende schadeloosstelling zijn op hun plaats.

Fred Sanders

Oud-wethouder Wassenaar

Dagbesteding vakantie

Met enige verbazing heb ik kennis genomen van de dagbesteding van de vakantievierende Nederlander. Ik stel vast dat deze doorsnee Nederlander het er flink van neemt op zijn eerste dag in het buitenland en het is ook goed te vernemen dat hij op alles is voorbereid. In een volgende bijdrage zou ik graag iets te weten komen over de dagbesteding op dag twee in Stockholm of Lissabon. In de tank zit nog voldoende brandstof en aan te nemen valt dat er ook nog wel wat te roken over is. Net als de vorige jaren reis ik weer naar Zweden binnenkort. Zelfs zonder de aanschaf van een wegwerpparaplu, zal ik enige honderden euro’s goedkoper uit zijn per dag dan het verhelderende bonnetje toont.

Henk Egberts

Nijenrode

Mooi wel naar Zweden dit jaar!

In het artikel met ‘Mooi niet naar Zweden dit jaar...’ zijn de kosten voor een dagje vakantie in elf landen op een rijtje gezet.

Uit het onderzoek blijkt dat je in de meeste landen ongeveer 200 euro voor een dagje uit betaalt. Aleen in Stockholm tel je volgens NRC bijna het dubbele neer voor de vergeleken producten. Dat is onterecht.

In het onderzoek worden appels met peren vergeleken. Een voorbeeld is de toegangsprijs voor de dierentuin. Een toerist betaalt in het onderzoek 46,25 euro voor een dagje dierentuin. Dit verbaast ons, want een bezoek aan de plaatselijke en enige dierentuin in Stockholm is 17 euro. Dan de campingprijs van 46,36 euro. Stockholm Visitors Board geeft aan dat een campingplaats voor vijf personen (hoogseizoen) tussen de 23 en 35 euro is. Tot slot het driegangenmenu met een fles huiswijn. Voor het diner dat de krant nuttigde, werd 173,86 euro betaald. Er zijn inderdaad zeer goede toprestaurants in Stockholm, die internationale faam hebben, waar een exclusief menu in combinatie met een fles wijn mogelijk zoveel kost, maar in dit onderzoek is het exorbitant. Restaurants met redelijke prijzen zijn er volop in Stockholm, waar je voor een driegangenmenu met een fles wijn vanaf 60 euro betaalt.

Kortom, de kosten voor een dagje vakantie in Stockholm vallen volgens ons zo’n 150 euro lager uit dan NRC vermeldt en daarom zeggen wij: Mooi wel naar Zweden dit jaar!

Pauline van den Brandhof

Pers & PR manager VisitSweden

Lisa Leistra

Pers & PR adviseur Ambassade van Zweden

Macht VS niet tanende

Hofland ziet in de grootscheepse afluisterpraktijk in de VS het zoveelste bewijs voor zijn stelling dat hun macht tanende is. Daar past wel een enkele kanttekening bij.

Natuurlijk is de betekenis van de NAVO afgenomen. Maar de oorzaak is de gewonnen Koude Oorlog met het oog waarop dat bondgenootschap tot stand kwam. Van de twee uitzichtloze oorlogen waar Hofland over spreekt, is die In Irak reeds lang beëindigd en staat het einde in Afghanistan voor de deur. Volgens Hofland heeft de VS geen antwoord op de chaotische revoluties in het Midden-Oosten. Maar waarom moet de VS antwoord geven? Natuurlijk is Syrië een tragedie. Een Amerikaans belang is echter (nog) niet in het geding en zich op humane gronden in dat wespennest steken verergert de situatie waarschijnlijk nog.

Waar Hofland niet over spreekt, is het feit dat de VS inmiddels wel het eerste land is dat op grote schaal schaliegas produceert. Het zal daardoor binnen afzienbare tijd in eigen energiebehoeften kunnen voorzien en op langere termijn zelfs exporteur worden. Gevoegd bij de enorme potentie die het land toch al heeft, lijkt mij van tanende macht – waar Europa overigens geen enkel belang bij heeft – niet bepaald sprake.

A.L. de Werker

Groningen

Verhaal kosten station ook op bedrijven

Met belangstelling las ik de opiniebijdrage van Erwin van der Krabben over de noodzaak kantoorontwikkeling te concentreren in een straal van 500 meter bij stations. Zijn redenering snijdt hout. Publieke investeringen in stations en bereikbaarheid vallen in een zwart gat als lagere overheden toestaan dat marktpartijen elders in de stad kantoorlocaties ontwikkelen met een slechtere bereikbaarheid.

Van der Krabben gaat echter niet in op de mogelijke gevolgen van dit uit Denemarken afkomstige restrictieve planologische regime. Als de overheid zo duidelijk de hoofdprijs bij het station aanwijst, verspeelt ze de kans de aldaar te maken kosten voor publieke voorzieningen bij marktpartijen in rekening te kunnen brengen. Het profijt komt niet bij de overheid. Sterker, de draagkracht van de publieke partij zal tot het uiterste worden beproefd om de noodzakelijke publieke voorzieningen zelf te financieren, zonder reëel uitzicht om gemaakte kosten bij private partijen te kunnen verhalen.

Kortom, Van der Krabben opent een boeiend nieuw perspectief, maar zal nog met een list dienen te komen om tot kostenverhaal te kunnen komen bij partijen die uiteindelijk baat ondervinden van de gepleegde investeringen.

Luuk Oost

Groningen