Column

Het NOS Journaal langs de meetlat

Zap Hoe goed is het NOS Journaal van acht uur eigenlijk? Onze tv-recensent zet de hoogte- en dieptepunten van een kleine week Journaal op een rijtje.

Bram Vermeulen en Annechien Steenhuizen in het NOS Journaal.

Vijf dagen per week is het NOS Journaal van acht uur het best bekeken tv-programma van Nederland. Uitzonderingen daargelaten – maar met de huidige staat van het Nederlandse voetbal nemen die uitzonderingen rap af in getal. Hoe goed is het Journaal eigenlijk? Ik legde de afgelopen vier dagen langs de meetlat.

Om met het goede nieuws te beginnen: de buitenlandverslaggeving van het Journaal is excellent. Er waren drie goede items over de coup in Zimbabwe, met het eerste al op dinsdag, toen RTL Nieuws nog niet wakker was. Uit Frankrijk (hervormingen) en Duitsland (coalitieonderhandelingen) kwamen voorbeeldige reportages over politieke kwesties aan de hand van menselijke verhalen. Het verplichte item na de uitschakeling van Italië voor het WK voetbal beperkte zich niet tot treurende tifosi, maar legde een verband met de Lega Nord, die protesteert tegen de buitenlanders die de banen van de Italiaanse voetballers in de Serie A inpikken.

Zo sterk als de NOS in het buitenland opereert, zo hulpeloos oogde de verslaggever die dinsdag in Culemborg berichtte over de naweeën van een stroomstoring. Een dag eerder was er een Apache-helikopter tegen hoogspanningsdraden gevlogen. De Albert Heijn gooide spullen weg, een restaurant had schade, de marechaussee onderzocht de toedracht. De heli wachtte in een weiland op transport naar huis. Andere items, over nepnieuws en over de vernietiging van het gasbesluit van het kabinet, waren wat rommelig.

Mooi was de aandacht voor kunst: de lichtinstallatie van Daan Roosegaarde op de Afsluitdijk werd getoond, net als de nieuwe Van Gogh die door het Noordbrabants Museum is aangeschaft. De kunstenaar legde de Collse Molen bij Eindhoven vast. Hoogtepunt was de beheerder, die verklaarde dat hij de echte molen hoe dan ook mooier vond dan dat schilderij van drie miljoen. Hij had een punt. Zelf ben ik geneigd om ook minister Eric Wiebes (die werd gevolgd op de klimaattop in Bonn) ook als een kunstuiting te beschouwen, maar dat komt door de items in Zondag met Lubach.

Maar, oh, wat kan het Journaal institutioneel zijn! Drie van de vier dagen begon de uitzending in Den Haag. Op maandag was dat logisch (de affaire-Omtzigt), maar op dinsdag en donderdag (brief van minister Ollongren over Russische beïnvloeding, rapport over de Nationale Politie) had ik iets anders uitgekozen. Het leverde in beide gevallen ook niet de beste items op.

De opvallendste omissie zat in het Journaal van donderdag. „Jullie zijn de opening van het Journaal”, had Matthijs van Nieuwkerk in De Wereld Draait Door nog gezegd tegen de nabestaanden van Mitch Henriquez, die boos waren vertrokken bij de rechtszaak tegen twee agenten. Verkeerd gegokt door Van Nieuwkerk, want het proces ontbrak een uur later in de uitzending. Je had het idee dat er na maandag geen verslaggever meer voor was ingeroosterd.

Terwijl er wel van alles gebeurde: een nieuw rapport over de mogelijke doodsoorzaak, gesteggel over filmpjes en liplezers en nu het uitzonderlijke weglopen. RTL was er wel. Er werd ook bij Pauw uitgebreid nagepraat. Worden de verdachte agenten niet al te zeer beschermd? Het is niet zomaar een zaak. Onder die talkshowgesprekken had het Journaal wel een feitelijke bodem mogen leggen.

Als dit een haringtest was geweest, was het Journaal uitgekomen op een zeven. Nu ja, een zeven min – want het spectaculaire demasqué van de AD Haringtest moest ik bij EenVandaag bekijken.