Column

Uitgezette dieren in Fabeltjesland

Na de haring is ook de mossel dit jaar te laat op smaak. Er is een meisjesdolfijn geboren in Harderwijk, en er is een doodgereden wolf gevonden. In de zomer is er altijd veel dierennieuws. Niet dat er de rest van het jaar niets gebeurt in de dierenwereld, het komt alleen niet allemaal in de krant. Pas als alle druktemakers met vakantie zijn, kruipen ze tevoorschijn, uit hun holletjes en schuilplaatsen, en veranderen ons land in één groot Fabeltjesland.

Zelfs de wolf is weer in het land.

Helaas zijn er altijd politici die koppig weigeren met vakantie te gaan, zoals Lutz ‘dat untjhit ik’ Jacobi (PvdA), en Johan ‘nooit van gehoord’ Houwers (VVD). Die twee hebben de wolf gisteren tot politiek speerpunt en coalitiesplijtzwam gemaakt. Lutz wil het beest een kans geven. Johan wil het afschieten.

Afschieten? Maar hij was toch al doodgereden? (Is er aangifte gedaan? Wanneer komt de stille tocht? En weten we nu nog steeds niet dat het een wolvín is? Hoe heet ze? Hebben de feministen al geklaagd dat we bij dieren als bultruggen en wolven altijd maar klakkeloos uitgaan van het mannelijke geslacht?)

Ja, die wolvin is morsdood, maar stel nou dat er méér komen. Moeten we die dan zomaar toelaten?

Probeer zo’n debat eens aan het buitenland duidelijk te maken. Neem bijvoorbeeld het korhoender. Daar hebben ze er dit voorjaar bij de Holterberg vijfentwintig van uitgezet. (Nee, uitzetten betekent bij dieren dat ze juist je land ín haalt.) Helemaal uit Zweden gehaald. Voor de zoveelste keer. Telkens blijkt dat dat Korhoender hier niet wil zijn. Provincies, Vogelbescherming, Natuurmonumenten, allemaal geven ze veel geld uit voor meneer Korhoender. Ze lokken hem met speciaal voedsel, met donzen nestjes, airconditioning in het hok en een keurcorps van bloedgeile Korhennetjes die met natte, opengesperde snaveltjes voor ze komen dansen. En wat doet meneer Korhoender? Meneer Korhoender vertikt het gewoon om hier te blijven. Het is, onder ons gezegd, een strontverwend beest, maar in plaats van z’n arrogante rotkop eraf te hakken en z’n vlees te stoven in gloeiendhete beaujolais blijven hem doodleuk uitzetten (dat wil dus zeggen: binnenhalen.)

Houdt het dan nooit op? Sommige dieren wíllen hier helemaal niet zijn, Lutz, untjhit dat nou eens! Het is niet aan de politiek of de wolf zich hier gaat vestigen, maar aan onze lieve Heer. Vooralsnog zijn de Romulus en Remus van die dode wolvin niet gevonden, dus kom op, Lutz en Johan, het is vakantie. De dieren zorgen voor zichzelf. Zíj zijn het die nu de voorpagina’s halen. Gun ze dat.

Christiaan Weijts is schrijver. Op deze plek schrijft hij elke donderdag over de actualiteit.