Theater

Over het IJ Festival

Er zal iemand komen, een tekst van Jon Fosse door het jonge regietalent Ilmer Rozendaal, is een in taal verzadigde voorstelling. Bezoekers dragen koptelefoons, omdat de drie acteurs op grote afstand blijven en intimistisch Vlaams door microfoons spreken. Op vijftig meter van de buitentribune staan op een groot veld alleen de contouren van een huis. Het is het nieuwe onderkomen van een man en vrouw die samen alleen willen zijn. Dat alleen zijn is wat ze voortdurend bespreken, ondanks lichte twijfel bij de vrouw: „Kun je niemand meer willen zien?” Maar, zoals de titel zegt, er is iemand: de verkoper van het huis woont vlakbij. Het legt de ziekelijke jaloezie van de man bloot, die schuilt onder hun ideaal in elkaar op te gaan. Dit is geslepen, minimaal theater, met acteurs die een strak weifelend spreekritme is opgelegd. Rozendaal haalt het maximale uit haar personages.

T/m 14 juli, Amsterdam. overhetij.nl

Julidans

Opmerkelijk was vooral de voorstelling van Jérôme Bel en de geestelijk gehandicapte spelers van het Zwitserse Theater Hora. Bel belicht theatrale codes en legt bovendien de onzekerheid van het publiek bloot. Of hij nu oprecht betrokken is of vooral een slimme donder: hij weet wel hoe hij het publiek tot reflectie moet brengen. Artistiek echt indrukwekkende voorstellingen zijn tot op heden niet genoteerd, al komt de Chinees Tao Ye in de buurt. Zijn groepswerken 4 en 5 (inderdaad, voor vier, respectievelijk vijf dansers) zijn beide fraaie demonstraties van optimale samenwerking. In het eerste stuk dansen de vier, aangevoerd door de fantastische Duan Ni, werkelijk als één lichaam door de ruimte. 5, waarin de dansers zich in een gelijkmatig vloeiende energiestroom als een kluwen over de vloer bewegen, is eveneens oogstrelend.

Nog t/m 13 juli, Amsterdam. julidans.nl

Parade Den Haag

Rondreizend theaterfestival De Parade staat deze week in Den Haag, met onder meer Collega & Collega van Kuno Bakker en Gillis Biesheuvel, over twee acteurs die samen een weekje op kamp zijn. Praten met elkaar doen ze nauwelijks, maar wat ze van elkaar denken delen ze uitgebreid met het publiek. De een vindt de ander een prutser en de ander noemt zijn collega omhooggevallen. Bruno (Bakker) beschimpt Gerrit (Biesheuvel), omdat die hem bedriegt met zijn vrouw. Gerrit vertelt dat Bruno op achterbakse wijze een rol heeft gekregen, waar hij graag voor gecast zou zijn. Het zijn geestige, venijnige tirades, met veel vaart en aangenaam aplomb gespeeld door het tweetal. Over het eten ontstaat uiteindelijk ruzie. Deze hecht gecomponeerde eenakter toont aan hoe hysterisch en paranoïde deze mannen zijn. En dan loopt het samenzijn gierend uit de hand.

T/m 14 juli in Den Haag. deparade.nl