‘Maak me dan af! Maak me dan af!’

Het Marokkaanse meisje Mirjam werd op 2 januari doodgestoken in haar huis in IJsselstein Haar moeder, die bekend heeft, stond gisteren terecht voor deze daad „Het werd zwart voor mijn ogen”

Verslaggevers

„Namens alle leden van het gezin en de rest van de familie smeken wij u om een zo laag mogelijke straf. Onze Mirjam krijgen we helaas niet terug. Maar neemt u onze moeder en vrouw ook niet lang meer van ons af.”

Aan het eind van de ochtend maakt Layla Abarkan, oudere zus van Mirjam, gebruik van haar spreekrecht. Mirjam werd op 2 januari doodgestoken. Haar moeder bekende te hebben gestoken.

Layla zit vooraan in de rechtszaal in Utrecht, tegenover de drie rechters. Haar moeder, Chahira ben M. (43), zit vlak naast haar. Ze draagt geen hoofddoek. Haar schouders schokken. Praten zonder te huilen, lukt haar nauwelijks.

De hele zitting verloopt zeer geemotioneerd. Voor het eerst spreekt de moeder in het openbaar over die winterochtend in IJsselstein toen een ruzie met haar zestienjarige dochter fataal afliep. Het is een relaas over een heftig puberende dochter. En een moeder die langzaam de greep verliest en zich radeloos voelt. Daarbij worstelt ze met een depressie.

Mirjam provoceerde haar ouders met haar levensstijl. Ze dronk alcohol, rookte en had openlijk een vriendje. Haar cijfers op school gingen naar beneden, haar moeder dacht dat ze blowde en ze had gehoord dat haar dochter enkele maanden eerder een abortus had ondergaan.

Haar moeder probeert de problemen zoveel mogelijk verborgen te houden voor de vader van Mirjam, haar man. Niet alleen thuis verkende Mirjam de grenzen. Tijdens een uitstapje naar Parijs met school moest Mirjam eerder terug. Ze veroorzaakte te veel problemen.

De avond voor de dodelijke steekpartij was de spanning tussen Mirjam en haar moeder al hoog opgelopen. Op 1 januari stelt haar moeder Mirjam een ultimatum: ‘Je vriendinnen of je familie’. Mirjam houdt zich niet aan haar half uur bedenktijd. Er wordt heen en weer ge-sms’t. Mirjam wil niet thuiskomen, ze wil bij iemand blijven logeren. Moeder denkt dat Mirjam wil weglopen. Het meisje slaapt die nacht toch thuis.

De volgende ochtend brengt Chahira ben M. om 7.45 uur de jongste dochter met de auto naar het zwembad. Als ze weer thuis komt, is het huis rustig. Iedereen ligt nog in bed. Chahira ben M. wil ook nog even in bed gaan liggen. „Ik was zo moe.”

Mirjam is in de badkamer, maar loopt naar haar slaapkamer. Haar moeder pakt haar Blackberry en ziet een aantal berichten die haar shockeren en emotioneren. Ze loopt naar de kamer van Mirjam. Ze wil het met haar dochter hebben over wat haar gedrag de familie aandoet. Mirjam roept: „Opkankeren, ik maak je af!”

Haar moeder loopt naar de badkamer. Daar ligt een mes. Dat ligt er vaker en wordt gebruikt om kaartjes en labels van nieuw gekochte kleding af te halen. Ze neemt het mes mee. Ze gaat naar Mirjam en schreeuwt: „Maak me dan af! Maak me af!” Volgens de officier van justitie is het waarschijnlijk dat de moeder daarna heeft gestoken: eenmaal in de borst en eenmaal in de buik. Dat heeft geleid tot haar dood.

Mirjams moeder zelf zegt dat ze zich alleen het eerste deel van het incident kan herinneren, daarna niets meer. „Het werd zwart voor mijn ogen, ik weet het echt niet.” De moeder schakelde na het incident de hulpdiensten in.

Uit het psychologisch onderzoek blijkt dat Chahira ben M. psychisch gezond was, ze kan goed over zichzelf nadenken. Wel was ze begin januari depressief, ze ervoer gevoelens van uitzichtloosheid en machteloosheid. Daardoor had ze minder controle over zichzelf. De deskundigen achten de kans op herhaling nihil.

De officier van justitie eist 7 jaar celstraf tegen de moeder. Dat is één jaar minder dan het maximum van 8 jaar dat op doodslag staat. Volgens het OM was er geen sprake van voorbedachten rade of eergerelateerd geweld. Maar het OM weegt de verantwoordelijk van de moeder zwaar, omdat een „moeder staat voor geborgenheid, veiligheid en troost”. En dat heeft ze, zegt de officier, op het laatste moment van Mirjams leven niet geboden.

Uitspraak volgt op 23 juli.