Margriet Oostveen Digitale detox

Ze zwemmen in een riviertje en slapen op een matje op de grond. Ze hebben corvee, eten macaroni met kaas, pikken ’s nachts eten uit de kampkeuken, beschilderen hun gezicht, zwemmen, dansen gek, houden dan schuchter iemands hand vast in het maanlicht.

Ze zijn alleen geen kinderen, maar dertigers en veertigers, die 300 dollar betalen voor drie dagen zomerkamp. Ze mogen niet over werk praten. En vooral: ze moeten al hun elektronische apparatuur bij aankomst inleveren. Ze zijn op ‘digitale detox’.

Gisteren stond zo’n kamp in The New York Times. Daar was ook te lezen dat fan Arianna Huffington, oprichtster van The Huffington Post, nu voortdurend meldt dat mensen meer offline moeten gaan – dit doet ze uiteraard op Twitter, want Arianna Huffington heeft vier BlackBerry’s.

Reisschrijver Pico Iyer voorspelde al dat de toekomst voor de vakantiebranche ligt in ‘black hole-resorts’, peperdure hotels waar gasten graag betalen voor de afwezigheid van telefoon en internet. Kamp digitale detox vult het gat tussen deze voor veel mensen onbetaalbare oorden en het in Amerika opkomend verschijnsel ‘internet sabbat’. Dat komt neer op het uitzetten van al je online verbindingen van vrijdagavond tot maandagochtend.

Ja, het is weer die tijd van het jaar, iedereen gaat ‘lekker unplugged’ op vakantie – tot het niet blijkt vol te houden. Zie de lijstjes met tips die op internet circuleren (‘Waarschuw iedereen. Waarschuw iedereen nog een keer!’) Nieuw aan kampen voor digitale detox is de slimme mix met een andere trend: de opkomst van het kinderlijke zomerkamp voor volwassenen. Je kon het achteraf zien aankomen. Een jaar of zes geleden ontdekte Amerika een nieuwe klasse, de dertigers en veertigers uit de grote steden die al snel grups gingen heten (samentrekking van grown-up): een generatie die wel geld verdient maar liever niet volwassen wordt. Ze worden ook wel yupster genoemd (yup en hipster). Eerst omarmden grups de retro uit de jaren 70 en 80 – hun jeugdjaren. Toen kregen ze al dan niet per ongeluk toch kinderen, die ze graag uitdossen en behandelen als de halfvolwassenen die ze zelf zijn (dit zijn die kleuters die bij trashmetalconcerten in Slayer-shirtjes geluidsdempers dragen). Dat grups op zomerkamp nog verder terugdeinzen in hun kindertijd, is eigenlijk niet meer dan een logische volgende stap. Vakantie was altijd al een poging weer een onbeschreven blad te worden.

Hoe lang de volwassen zomerkampen onbedorven zullen blijven, is wel de vraag. In Amerika is het eerste kamp al gesignaleerd dat tussen kampvuur en stapelbedden workshops ‘Conflict Management’ geeft. Kosten: 1200 dollar voor vier dagen – maar voor dat geld controleert de kampleiding wél of u niet stiekem berichtjes post op Facebook.