Levensbelang voor toerist

Vakantiegangers in Europa wordt informatie onthouden die van levensbelang kan zijn. Bij honderden hotels, campings en appartementen hebben zich tussen 1990 en 2011 periodieke besmettingen voorgedaan met de legionellabacterie, die de dodelijke veteranenziekte kan veroorzaken. Maar de Europese lijst met de namen van deze accommodaties wordt geheimgehouden.

Wie een vakantie boekt, kan dus zonder het te weten kiezen voor een verblijf in een onderkomen waarvan de afgelopen jaren meerdere malen gasten met de bacterie zijn besmet. Uit onderzoek van deze krant bleek zaterdag dat het gaat om zeker 753 hotels, campings en vakantieappartementen. De lijst stond tot vrijdag op de website van de Bulgaars gezondheidsdienst, maar is daar inmiddels van verdwenen.

Ieder jaar overlijden in Europa tientallen toeristen aan de veteranenziekte. Honderden mensen krijgen de ziekte. De bacterie verspreidt zich via waterleidingen en gedijt vooral in warme landen. Het gevaar is al bekend sinds de bacterie in de jaren zeventig is ontdekt.

De veiligheid van de gast staat voorop, klinkt het al jaren vanuit de toeristenindustrie. Maar helaas is dat niet waar. Het economische belang van de sector staat openbaarmaking van de accommodaties met een legionellageschiedenis in de weg.

De samenwerkende Europese gezondheidsdiensten besloten in 2002 de namen bekend te maken van vakantieverblijven die na twee of meer besmettingen niet meewerken aan een procedure die herhaling moet voorkomen. Dat leek een belangrijke stap vooruit. Maar het is onvoldoende.

Want terwijl het probleem niet is opgelost, staat er geen enkele naam op deze openbare zwarte lijst. Wie de procedure volgt – dat wil zeggen: de waterleiding laat controleren en een aantal formulieren invult – komt niet op de lijst, en wie het later alsnog doet wordt eraf gehaald. Dat leidt ertoe dat hotels waar keer op keer besmettingen plaatsvinden maar waar men vervolgens ook keer op keer weer braaf de formulieren invult en de lokale controleurs laat langskomen, niet op de zwarte lijst komen. Dat zij wel op de geheime lijst komen, is blijkbaar onvoldoende straf om herhaling te voorkomen.

Het Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu (RIVM) pleit voor meer openheid: een website waarop iedereen kan zien of er in zijn of haar onderkomen meerdere besmettingen zijn geweest. Goedgekeurde instellingen zouden een keurmerk moeten krijgen. En jaarlijks zouden ze gecontroleerd moeten worden. Dit voorstel verdient steun. De Europese Unie kan haar burgers een belangrijke dienst bewijzen, en zichzelf positief onderscheiden, door hier snel werk van te maken.