De vloek is opgeheven

Doodse stilte. De adem wordt ingehouden. Iedereen gaat staan, vuisten gebald. Matchpoint. Roodverbrande armen gaan de lucht in. Toch niet.

En dan uiteindelijk de ontlading. Gejuich op Murray’s Cross, zoals het plein met groot scherm achter King’s Cross Station door de toeschouwers is omgedoopt. Een staande ovatie voor de eerste Brit sinds 1936 die Wimbledon wint, het toernooi dat de meeste Britten met de zomer associëren. Als Murray de beker in ontvangst neemt, wordt er geproost. De mensen hebben een brok in hun keel. De Schotse vlag gaat omhoog. En de Britse. „De vloek is opgeheven”, zegt pubeigenaar Chris Gibbons.

Londen hield zich gisteren drie uur stil. Niet dat iedereen zich achter een televisiescherm verschool, maar het was in de binnenstad opmerkelijk leeg, net als vrijdagavond tijdens de halve finale. Alleen de toeristen bij St Paul’s Cathedral leken niet door te hebben dat er een historische tenniswedstrijd werd gespeeld. Uit huizen en pubs klonk de kalme stem van de BBC-commentator.

En op speciaal met schermen ingerichte pleinen, zoals achter King’s Cross, was het stampvol. Voor Tower Bridge raakten de beveiligers al rond één uur in lichte paniek vanwege de toestroom van mensen. Achter de Tate Modern was er alleen nog plek om te staan, op een pleintje dat vorig jaar slechts vijftig toeschouwers trok.

Dat had deels met het weer te maken – een Brit laat geen gelegenheid onbenut om te picknicken en onderwijl sport te kijken – maar zeker ook met Murray. Of zoals Jason Kinsella, met schoonmoeder, echtgenote en kinderen in touw, zei: „Federer en Nadal lagen er al uit. Als ‘we’ een kans hadden, dan was het dit jaar.”

Murray had er bovendien recht op, vond men. Hij had het Verenigd Koninkrijk vorig jaar bij de Zomerspelen in eigen land aan een olympische gouden medaille geholpen. Had zich vervolgens in een Britse vlag gehuld, en had daarmee elke suggestie dat hij zich meer Schots zou voelen dan Brits uit de wereld geholpen.

Dat had hij overigens deels aan zichzelf te wijten. Aan het begin van zijn carrière droeg hij nog regelmatig een polsbandje met de Schotse vlag. En grappend had hij op een vraag over wie hij tijdens het WK voetbal zou aanmoedigen ooit gezegd: „Iedereen behalve Engeland.”

Dat was gisteren vergeten. „Brit vernietigt Djokovic”, schreef tabloid The Sun, nog altijd de stem van het volk, na de finale onmiddellijk.