‘We hebben een enorme financiële investering gedaan’

Jolanda en John Schroevers verhuren sinds deze zomer hun eigen gebouwde strandslaaphuisjes in Zeeland. „Het is allemaal heel spannend, ons leven staat op de kop.”

‘We blijven in Zeeland’

John: „Ik ben zo graag op het strand. Zeker ’s morgens vroeg. Je hoort de meeuwen krijsen, soms spoelt er een stuk van een visnet aan, of een boei.”

Jolanda: „Ik bleef op de middelbare school wel eens slapen bij vriendinnetjes in Middelburg. Daar kreeg ik altijd zo’n benauwd gevoel van al die huizen om me heen. Wij wonen vlakbij het strand. Daar voel ik vrijheid. Dat is het mooie aan Zeeland, die rust en ruimte. We zijn hier geboren en getogen en hoeven niet meer weg.”

John: „Normaal kamperen we een paar weken in Frankrijk, maar nu verhuren we voor het eerst onze strandslaaphuisjes, dus blijven we hier. We gaan wel af en toe een dagje weg met de kinderen. Varen in Giethoorn of naar Amsterdam.”

Jolanda: „Je zit hier aan de kust, veel mensen blijven hier in het toeristenseizoen, ook vriendjes van de kinderen. We kunnen naar het strand als het lekker weer wordt. Dan heb je toch dat vakantiegevoel.”

‘Zestien uur per dag bouwen’

John: „We pachten een stuk strand van de gemeente, waar onze tien strandslaaphuisjes op staan. Ik heb als zzp’er een eigen bouw-timmerbedrijf en kon de huisjes zelf bouwen. Dat kostte een jaar, in mei was het af. Alleen de elektra en het loodgieterwerk heb ik uitbesteed.”

Jolanda: „Ik zag hem nauwelijks, hij maakte soms dagen van 16 uur.”

John: „Voor een klant had ik dit niet op deze manier gered, dat zou te zwaar geweest zijn. Maar nu voelde het enorm goed, omdat ik voor onze eigen droom bezig was.”

Jolanda: „Gasten blijven een week of weekend. Ik doe de administratie, en help onze vier schoonmakers.”

John: „Maandag en vrijdag zijn onze drukke dagen, dan zijn we de hele dag op het strand bezig met inchecken en uitchecken. Je kunt met een normale auto niet bij de huisjes komen, de bagage van de gasten rijd ik daarom over de duinen met een grote wagen met vierwielaandrijving.”

Jolanda: „Op die drukke dagen komt oma oppassen bij de kinderen, zij woont een straat verder. In de vakantie laten we het ritme helemaal los, de kinderen mogen lekker uitslapen en zelf beslissen wat ze willen doen. Alleen de kippen en konijnen moeten ze blijven verzorgen.”

‘We hadden geen grote pot geld’

Jolanda: „Het is allemaal heel spannend, ons leven staat op de kop. We hebben een enorme financiële investering gedaan, van meer dan vijf ton, we weten nu nog niet hoeveel we aan het eind van het seizoen overhouden. We durven ons eigen werk ook nog niet los te laten.”

John: „Ik klus doordeweeks nog steeds bij als timmerman. We zijn niet vermogend. We hadden geen grote pot geld achter de hand, we moesten het zelf opbouwen.”

Jolanda: „Dat vind ik nu heel mooi eraan, maar in het begin maakte ik me overal zorgen over, vooral of het financieringsbedrag toereikend was. Toen werd ik op een nacht een keer wakker, keek ik naar John en dacht: we leven in Nederland, ik kan me niet voorstellen dat we ooit in een kartonnen doos buiten moeten slapen.”

John: „We zijn nu al helemaal volgeboekt tot eind augustus.”

‘Hij blijft zich ontplooien’

John: „Ik ben van nature een stille jongen. Ik kom uit de bouwwereld, daarvoor uit de visserij. Een echte mannenwereld hè? Nu ben ik dagelijks met mensen bezig, ik wist niet dat ik dat zo mooi zou vinden.”

Jolanda: „Ik vind het bijzonder dat hij zich zo ontplooit. Hij wil deze winter bijvoorbeeld Duits leren, omdat we veel Duitse gasten krijgen. Je maakt van iedere gast een bepaalde voorstelling, en dat blijkt altijd anders. We kijken er altijd naar uit om ’s avonds aan tafel te zitten en de belevenissen van de dag te delen.”

John: „Je huwelijk moet wel goed wezen, dat moet echt stabiel zijn.”

Jolanda: „We hebben af en toe gemopperd op elkaar. Maar dat komt omdat je dan allebei zo druk bent in je hoofd, dat bedoelen we dan niet verkeerd. Het leuke is dat we nu huishoudelijk werk met z’n tweeën doen. Wie het eerst thuis is, kookt en doet boodschappen. Dat is luxe hoor, als ik terugkom van werk en gewoon kan aanschuiven. En John helpt nu ook met schoonmaken. Alleen strijken doet hij niet.”

John: „Over een paar jaar hopen we in de winter op vakantie te gaan.”

Jolanda: „Maar nu zijn we nog veel te blij om weg te willen. Als we op het strand lopen en de huisjes zien, stoten we elkaar vaak aan, zo van: kijk nou, dat is van ons! We kunnen het haast niet geloven.”

In Zomer Spitsuur vertellen stellen en singles hoe zij werk en privé deze zomer combineren. Meedoen? Mail naar werk@nrc.nl.