‘Voor je veertigste kun je alles aan’

Steven van der Heijden (53) heeft, als algemeen directeur van reisorganisatie TUI Nederland, elk jaar 1,5 miljoen klanten.

Foto Floren van Olden

Leerschool

„Na twee jaar geschiedenis studeren begreep ik dat ik werd opgeleid voor de werkloosheid. Ik ging in dienst en werd reserve officier bij de geneeskundige troepen. Als broekie van twintig stond ik voor de manschappen, veelal linkse, hoogopgeleide jongens. Die lieten zich echt niet zomaar vertellen dat ze bij een atoomaanval plat op hun buik moesten gaan liggen. Daar heb ik leren overtuigen en beïnvloeden.”

Inspiratie

„Vrienden van vrienden organiseerden in de jaren tachtig studentenreizen naar Portugal, met busjes. Ze vroegen me hun activiteiten te professionaliseren. Ik had net een toerismeopleiding afgerond en gaf daar les in. Een logische keus, mijn beide ouders zaten in het onderwijs, maar het was niets voor mij, ieder jaar dezelfde grapjes. Een jaar later reden we met grote touringcars naar Zuid-Europa. Ik wist meteen dat ik mijn draai had gevonden.”

Onafhankelijkheid

„In 2004 werd ik CEO bij TUI Nederland. Wij wilden een eigen luchtvaartmaatschappij om te ontkomen aan het monopolie van KLM, Transavia en Martinair. Het werd een ingewikkeld project, met een doorstart van Holland Exel dat failliet ging na arrestatie van eigenaar Erik de Vlieger. De financiële risico’s waren groot en het ging bijna mis. Ik heb die periode bekocht met een bijna-burn-out. Maar, ArkeFly is er gekomen.”

Schok

„De zwartste dag van mijn loopbaan was 12 mei 2010, mijn vijftigste verjaardag. Een toestel van Afriqiyah Airways stortte neer bij Tripoli met 24 passagiers van ons aan boord. Het werd snel duidelijk dat geen van hen de ramp had overleefd. Die dag heb ik op de toppen van mijn zenuwen gewerkt, de crisis coördineren, media te woord staan. Pas tijdens het eten, met familie en vrienden, kwamen de emoties. Daarna door naar Pauw & Witteman. Bizar.”

Schuldgevoel

„Op een herdenkingsbijeenkomst de volgende dag werd ik geconfronteerd met de pijn van de nabestaanden. Toen kwam het besef: deze mensen waren aan jouw zorgen toevertrouwd. Dat is een rotgevoel. Ik weet dat ik niets kan doen aan de ramp, maar ik voel me verantwoordelijk en dat komt dichtbij schuldig. Wij hebben jaarlijks 1,5 miljoen klanten, er zijn altijd mensen die hun vakantie niet overleven.”

Tegenwicht

„Niet voor niets komt een burn-out veel voor ‘onder veertigers’. Voor je veertigste kun je alles aan, daarna moet je je leren aanpassen. Ik heb mijn les geleerd. Ik ben er beter in geworden om anderen goed te laten presteren, zodat ik niet continu zelf op topsnelheid hoef te functioneren, en ik luister beter naar mijn lichaam: nu even rust. Ik geniet van vriendschappen, van mijn huis in Spanje. Wie hard werkt, moet hard ontspannen.”

Visioen

„Voor mij is het mooie van de reiswereld dat we iets verkopen waar mensen blij van worden. Dat maakt het relevant. Ik zie mezelf bijvoorbeeld niet in de financiële dienstverlening werken. Maar deze baan hou ik niet tot mijn 67ste vol. Directeur van de Efteling, dat lijkt me geweldig. Ik ben opgegroeid op fietsafstand, kwam er vaak als kind. De Efteling maakt ook mensen blij, maar dan op kleinere schaal. Of dit serieus is? Half.”