Botsing leidt tot mooie dingen in sappig Gents

Aanrijding in Moscou (Christophe Van Rompaey, 2008)Ned. 2, 23.30 – 01.15 uur

„Wat hebben de Belgen wat wij niet hebben?” was de prikkelende vraag van een debat dat drie weken geleden werd gehouden in de Amsterdamse bioscoop Het Ketelhuis. De Vlaamse cinema levert sterke arthousefilms op, zoals Rundskop en The Broken Circle Breakdown, terwijl Nederland doormoddert met formulefilms. In Vlaanderen gaat meer subsidie naar kunstzinnige film en moeten commerciële speelfilms zichzelf bedruipen. Ander groot verschil: België heeft een ‘tax shelter’, waardoor filmproducenten belastingvoordeel krijgen, in Nederland bestaat die regeling niet (meer).

Het is inderdaad jaloersmakend. Neem nu Christophe Van Rompaeys debuutfilm Aanrijding in Moscou. Goed voor een lach en een traan en met meer toewijding gemaakt dan menige Nederlandse mainstreamfilm. Hij speelt zich af in de Gentse volkswijk Moscou, waar vrachtwagenchauffeur Johnny bij een aanrijding de 12 jaar oudere, alleenstaande moeder Matty leert kennen. Hun botsing levert een prachtige, in sappig Gents gesproken ruzie op, waarna Johnny bij Matty aanbelt om haar auto te maken. Begin van iets moois?

Aanrijding in Moscou weet volkse karikaturen te vermijden en zorgt met zijn levensechte personages en sterke dialogen al snel voor een glimlach. Een glimlach die niet meer weggaat.

André Waardenburg