Bartoli's racket is dubbelhandig zwaard

Marion Bartoli biedt een fascinerend vertoon van krijgslust. Ze staat morgen in de finale van Wimbledon tegen mede-hardhitter Sabine Lisicki.

Forehand of backhand, beide knuisten blijven om de grip alsof haar racket een tweehandig zwaard is waarmee ze opponenten als Kirsten Flipkens aan stukken hakt. Marion Bartoli, finalist op Wimbledon, heeft haar onorthodoxe tennisstijl ontleend aan voorbeeld Monica Seles – die daarmee in Londen nooit kampioen mee werd.

Tussen de punten door biedt Bartoli een al even fascinerend vertoon van krijgslust. De Française sprint werkelijk bij het wisselen van baanhelft naar haar stoel, altijd even eerder gaan zitten dan de ander. Voordat ze moet retourneren keert ze haar rug naar baan en tegenstander en slaat ze woest met haar racket in het niets. Dan draait ze zich om, stapt voorbij de baseline en springt nog een paar keer op en neer.

Het is allemaal niet bedoeld om te intimideren, bezwoer ze na het machtsvertoon in de halve finale gisteren tegen de Belgische Flipkens: 6-1 en 6-2. „Op de baan zit ik in mijn bubbel, mijn zone. Ik doe wat nodig is om mijzelf klaar te stomen bij elk punt.” Dat slaan in de lucht, zei Bartoli, „deed ik al toen ik zeven was ”.

Eenmaal van de baan gaat de krijgsuitrusting uit en is Bartoli een fijnzinnig mens. Ze zou een IQ hebben van 175, vertelde ze ooit naar aanleiding van een test die ze maakte toen ze jonger was. Kunstliefhebber bovendien. Als ze van haar twee weken op Wimbledon een schilderij moest maken, wat ze graag doet, dan zou het „een Manet” worden. „Misschien een deel van de lucht grijs, met de zon die doorbreekt.”

Ze bekende dat ze een uur voor de wedstrijd nog een dutje had gedaan. Ze had haar fysiotrainer „voor de zekerheid” gevraagd om haar te komen wekken, maar ze ontwaakte een half uur voor de wedstrijd uit zichzelf. En los ging ze op Flipkens, de nummer twintig van de wereld die ze in 1 uur 3 minuten van de baan sloeg. „Ik heb er geen problemen om te slapen en meteen daarna klaar te staan.”

Bartoli stond al eerder in de finale van Wimbledon, in 2007. Toen verloor ze van de gearriveerde superster Venus Williams. Nu treft ze de Duitse nummer 24 van de wereld Sabine Lisicki, die haar halve finale ook won van een technisch verfijndere speelster. De als vierde geplaatste Poolse Agnieszka Radwanska, die zich in alle bochten wrong, bood meer dan partij. Maar kracht won het uiteindelijk ook hier van souplesse: 6-4, 2-6 en 9-7.

Hak het hoofd eraf – de gesneefde topfavoriete Serena Williams – en je krijg er twee hardhitters voor terug in de finale van het vrouwentennis. Wimbledon krijgt morgen een nieuwe kampioene.