Trouw festivalpubliek

Op je knieën voor het podium in de kleine zaaltjes bij onbekend talent of baden in het sterrenstof van de bekende pop-, jazz-, en soulacts in de grote zalen. De diversiteit van North Sea Jazz trekt bezoekers aan van alle generaties. Wanneer was hun eerste bezoek en waar wordt nu naar uitgezien?

De tiener

Egbert Ulijn (15), scholier

„Ik ging voor het eerst met mijn vader mee naar North Sea Jazz toen ik elf was. Ik herinner me vooral de grote zalen en dat ik een van de weinige kinderen was. Het festival is leuk door de relaxte sfeer en de verschillende soorten muziek. Op het Nile-podium staan de beroemdere mensen als Adele of Snoop Dogg, maar in de kleine zaaltjes spelen de onbekendere artiesten die je zelf kunt ontdekken.

„Een van de mooiste optredens was dat van BB King in 2009. Ik speel zelf ook gitaar en ben heel erg fan van die man, want hij is een echte blues- en jazzlegende. Hij is oud en je zag dat het hem moeite kostte, dat vond ik mooi. Ook vertelde hij over zijn leven, als een wijze opa.

„Dit jaar ga ik zeker naar Lianne La Havas. Die heb ik vorig jaar ook gezien toen ze nog niet zo beroemd was, ergens op een klein podium. Toen hadden we het gevoel dat we haar ontdekt hadden, en nu staat ze in de grote Maas-zaal.”

De twintiger

Dick Ronteltap (29),

muziektherapeut

„Ik zat in de trein op weg naar mijn eerste North Sea Jazz toen ik 12 was. Dat was heel spannend, want iedereen in de coupé praatte over de jazzmuziek die we zouden gaan zien. Achteraf snap je pas hoe waardevol het is dat je bepaalde artiesten hebt gezien, want sommigen zijn drie jaar later dood.

„Nu werk ik als artiestenophaler bij North Sea Jazz, een droom die uit is gekomen. Vroeger begreep ik niet waarom al die grote internationale muzikanten hierheen wilden komen. Nu hebben ze mij zelf het antwoord gegeven: ze zien het als een melting pot waar allerlei soorten muzikanten samenkomen. Sommigen wonen in New York, maar ze zien elkaar een keer per jaar… in Rotterdam! Het is een soort van thuiskomen.

„Dit jaar kijk ik het meest uit naar de 77-jarige Braziliaan Hermeto Pascoal. Hij gebruikt echte omgevingsgeluiden, die hij met zijn instrument rechtstreeks meespeelt, helemaal getimed.”

De dertiger

Richard van den Berg (36), financial controller

„ Wat me vooral is bijgebleven van mijn eerste keer North Sea Jazz in 1998 is dat er zo enorm veel te horen en te zien was in één weekend met zoveel diversiteit in muziekstijlen. Ook voor de artiesten is het zichtbaar bijzonder om hier op te treden. Volgens mij zetten ze North Sea Jazz standaard in hun agenda.

„ Mijn favoriete festivalmoment was het optreden van Michel Camilo in 2002. Zowel hij als bassist Anthony Jackson en drummer Horacio Hernandez stonden apart van elkaar al lang op mijn verlanglijstje om een keer live te zien. En nu kwamen ze als trio. Ze vormden een perfect geheel: het was virtuoos en tegelijkertijd kwam alles samen.

„Dit jaar speelt Robert Glasper Experiment. Ik heb hem nog niet eerder live gezien, maar al wel beluisterd op internet. Het klinkt lekker fris en er worden niet heel veel concessies gedaan. Eentje om in weg te zweven.’’

De veertiger

Murat Yilmaz (40), riskmanager

„Ik ben een laatkomer in de jazz. Mijn eerste North Sea Jazz moet denk ik in 1994 of 1995 zijn geweest in Den Haag. Het is de enorme variatie in het aanbod die me het meest aanspreekt. Persoonlijk kies ik vooral voor de ‘straight ahead jazz/bop’. De internationale uitstraling spreekt me ook zeer aan.

„Mijn absolute hoogtepunt was de uitvoering van het iconische vierluik A Love Supreme van Coltrane, uitgevoerd door het Branford Marsalis Quartet in 2006. Wat daar door de zaal ging kan niet in genoeg superlatieven worden beschreven. Volledig gebiologeerd waren mijn vaste jazzvriend en ik; ik ben er nog weken van onder de invloed geweest.

„McCoy Tyner zal dit jaar toch niet aanwezig zijn. Buitengewoon jammer, ik keek ernaar uit deze, inmiddels fragiele, virtuoos te zien. Topacts voor mij dit jaar: Roy Hargrove, Monty Alexander. Ter afwisseling: Seasick Steve.”

De vijftiger

Ruud van Zijl (59), projectmanager TU Delft

„Ik ga dit jaar voor de 31ste keer naar North Sea Jazz. Vanaf 1982 ben ik maar één jaar niet geweest, toen ik op vakantie was. Alle programma’s van die jaren heb ik bewaard. Ik weet nog dat ik de eerste keer niks met jazz had, maar ik was overgehaald om mee te gaan. Ik was meteen verkocht. Vanaf toen was het ieder jaar een muzikale ontdekkingsreis.

„Meestal kies ik een of twee optredens uit, waar ik per se naartoe wil en op tijd voor in de zaal wil zijn. Voor de rest is het dwalen om te ontdekken. In 1982 zag ik Charles Lloyd en Michel Petrucciani. Dat was zo ontroerend mooi, een mix van stijlen. Er zat iets heel intiems in en je zag dat ze zelf ontroerd waren. Charles Lloyd komt dit jaar weer, dus daar ben ik benieuwd naar.

„Dit jaar ga ik samen met mijn vrouw. Maar het liefst ga ik alleen, dat weten ze thuis ook. Dan zie ik het meest, want ik weet alle sluipwegen om zoveel mogelijk optredens mee te pikken.”

De zestiger

Fred Tulling (63), met de VUT

„Mijn eerste keer kan ik me niet zo goed herinneren, maar ik was ergens in de veertig. Twintig jaar geleden kwamen er meer echte jazzliefhebbers dan nu, met opklapbare visstoeltjes renden ze van de ene naar de andere zaal om hun artiest te zien.

„Een van mijn indrukwekkendste North Sea Jazz-concerten was BB King in 2009. Het was het laatste concert dat ik van hem zag en ik ben een groot fan. Mijn liefde voor de jazz is begonnen bij bluesmuziek zoals hij dat maakt.

„Nu ik in Duitsland woon, reis ik speciaal voor North Sea Jazz naar Rotterdam. Er wordt steeds meer soul en r&b geprogrammeerd, maar ik hou meer van bebop en modern creative jazz. Ik kom niet voor de grote namen en loop liever heen en weer tussen zalen als de Madeira, de Yenisei en de Hudson om nieuwe muzikanten te ontdekken.”