reistips

Reizen

Wat als je ziek wordt in een heel arm land?

December, Phnom Penh, Cambodja. Mijn medepassagiers en ik vormen een keurige rij richting uitgang van het vliegtuig. Nog verdwaasd van de vlucht eet ik wat winegums. Opeens hoor en voel ik iets knarsen. Ik stop met kauwen. De winegums in mijn mond zijn beplakt met gruis. Er is zojuist een halve kies afgebroken.

In Nederland zou ik direct de tandarts bellen, maar wat doe je in Cambodja? Reisgidsen, ambassades en zelfs sommige Cambodjaanse zorginstellingen zelf, adviseren om de zorg hier te mijden. Als er echt iets aan de hand is, doe je er goed aan om naar Bangkok of Singapore te vliegen. Maar een gebroken kies, is dat ‘echt iets aan de hand’? In Phnom Penh zijn er dental clinics op elke hoek van de straat. Vaak kleine panden met schreeuwerig beletterde gevels. Van buiten hebben ze meer weg van goedkope juwelierszaken dan solide tandartspraktijken.

Wat moet je nou? Hoe oriënteer je je op de gezondheidszorg in een ontwikkelingsland?

Vraag je

reis- en zorgverzekering naar instellingen met een goede reputatie en naar welke landen of steden je moet ‘vluchten’ als er echt iets aan de hand is.

Op

internetfora voor expats vind je vaak ervaringen van je voorgangers of je kunt er zelf een vraag stellen. De fora van expat-blog. com en britishexpats.com zijn aanraders. Soms raden websites van ambassades zorginstellingen aan. Probeer altijd de Amerikaanse.

Er bestaan gespecialiseerde gidsen voor wie langere tijd in onderontwikkelde gebieden verblijft, bijvoorbeeld Where there is no doctor van David Werner. Ook in digitale versie.

Mijn digitale zoektocht naar een acceptabele mondzorg komt uit op de website van de Amerikaanse ambassade in Cambodja. Ik vind er de contactgegevens van zorginstellingen met een goede reputatie. Onder andere die van de ‘European Dental Clinic’. De naam klinkt me als muziek in de oren. Op internetfora vind ik nog wat positieve commentaren van expats uit de stad en ik besluit om een afspraak te maken.

In de behandelkamer staat de stoel met spoelfontein, gereedschap ligt op een beweegbaar tafeltje daarboven. Op de voertaal na, kan ik geen verschil ontdekken met de praktijk van mijn mondmedicus in Buitenveldert.

De verdovingsinjectie, tandartsboren en reparatiewerkzaamheden voelen vertrouwd onaangenaam. Een uur later stap ik naar buiten met een volledige en hele acceptabele tweede premolaar in mijn rechterbovenkaak. De kosten zijn 140 dollar. Dat is ongeveer de helft van wat ik anderhalf jaar geleden voor een soortgelijke behandeling in Buitenveldert betaalde.