Geïnspireerd door Anderson

De gele trui is vandaag voor de tweede dag in handen van de Australiër Simon Gerrans. Heel Australië leeft mee met de nieuwe volksheld.

Geletruidrager Simon Gerrans wordt uit de wind gehouden door de ploeg Orica-GreenEdge. Foto AP

Achter het raam van de ploegbus van Orica-GreenEdge liggen twee leeuwen. Binnen zit de geletruidrager Simon Gerrans (33), buiten staat Phil Anderson (55). Australische wielerhelden uit het heden en het verleden. „Een Australische ploeg die twee etappes wint en de leider in het klassement heeft. Daar had ik nooit van kunnen dromen”, zegt Anderson in de straten van finishplaats Marseille.

Anderson geldt als de pionier van het wielrennen in zijn land. Hij was in 1981 de eerste niet-Europeaan die de gele trui veroverde. „Het verschil met mijn tijd is heel groot”, zegt Anderson, wijzend op de gekte in de finishplaats van de vijfde etappe. „Toen ik mijn successen in de Tour de France kende, hadden de mensen in Australië geen idee van de betekenis ervan. Dat is nu totaal anders.”

Gerrans is de zesde Australiër in de geschiedenis die de leiderstrui om zijn schouders draagt. Zijn koppositie in het algemeen klassement kwam gisteren bij de massasprint niet in gevaar, zodat hij vandaag voor de tweede dag in het geel rijdt. Anderson, die in de Tour de France met een eigen reisorganisatie toeristen rondleidt, geniet met volle teugen. „Dit succes is natuurlijk goed voor mijn business”, zegt de oud-wielrenner lachend. „Voor Australiërs is de Ronde van Frankrijk opeens een toeristische attractie geworden. Mede dankzij Gerrans.”

De nieuwe volksheld van Australië heeft op zijn beurt veel te danken aan Anderson. Het was de voormalige wielrenner van de Nederlandse ploegen Panasonic en TVM die Gerrans hoogstpersoonlijk in aanraking bracht met de wielersport. „Ik kwam hem tegen toen hij zeventien was. Gerrans was destijds als motorracer zwaar geblesseerd geraakt aan zijn knie. Om te revalideren, had hij een fiets nodig. Zelf had hij alleen een mountainbike. Ik heb hem mijn racefiets geleend. Snel daarna was hij verkocht. ”

Anderson hield het destijds niet voor mogelijk dat Gerrans in zijn voetsporen zou treden. „Nee, daar hou je eigenlijk geen rekening mee”, zegt Anderson. „Hij is altijd een heel slimme renner geweest. Dat, met zijn passie en talent, maakt hem tot de prof die hij vandaag de dag is. Zijn prestaties zijn goed voor het Australische wielrennen. Jongeren hebben voorbeelden nodig.”

Gerrans trad tien jaar geleden toe tot het profpeloton en behaalde ritzeges in de Vuelta, Giro en Tour. Vorig jaar won hij de voorjaarsklassieker Milaan-Sanremo. Maar de honderdste editie van de Tour is zijn voorlopige hoogtepunt. Met een brede grijns liet Gerrans zich gisteren op het podium van Marseille huldigen en kreeg hij zijn tweede pluchen leeuw in handen gedrukt.

Anderson heeft er vertrouwen in dat Gerrans zijn koppositie nog wel een paar dagen kan vasthouden. „We hebben in de derde etappe op Corsica gezien dat hij kan sprinten, in Nice deed Gerrans mee in de winnende ploegentijdrit en misschien kan hij ook nog wel even mee in de bergen”, legt Anderson uit. „Bij de eerste etappe ging het even mis, toen de bus van ploeg vast kwam te zitten bij de finish. Maar daarna zijn de successen ongekend geweest.”

Volgens Anderson is het van groot belang dat het profwielrennen in een beter daglicht komt te staan. „Het wielrennen heeft met het dopegebruik van Lance Armstrong klappen opgelopen. Een inktzware periode. Iedereen wil een schone sport. Maar als er twijfel bestaat over doping kunnen mensen zich afwenden van de wielersport. Ik heb er vertrouwen in dat renners als Christopher Froome en Cadel Evans dat beeld kunnen veranderen.” Froome werd vorig jaar tweede in Parijs en is nu dé favoriet voor de eindzege. Evans was in 2011 de eerste Australische Tourwinnaar.

De dopingverhalen hebben wielerfan Joseph Jach er niet van kunnen weerhouden om van Melbourne naar Frankrijk te reizen. In het tricot van Orica-GreenEdge loopt hij langs de bussen van de wielerploegen. „Natuurlijk waren de mensen in Australië ziek van die dopingverhalen. We kunnen alleen maar hopen op een betere toekomst. Tijdens deze Tour heb ik de tijd van mijn leven hier”, zegt Jach. „Het was machtig om de Australische jongens de ploegentijdrit te zien winnen. Reken maar dat Australië meeleeft. De gele trui van Gerrans is voorpaginanieuws. Dat was in 1981 met Anderson wel anders. Ik was een van de weinigen die dat nieuws via de radio volgde. Maar hij heeft het Australische wielrennen toen wel op de kaart gezet.”