'Fries slagwerk en Spaanse gitaar'

De Friese Nynke Laverman (33) treedt op met de Spaanse gitarist Javier Limón.

Zondag 14 juli in de Congo, 15.30 uur

‘Het is de eerste keer dat ik op North Sea Jazz sta. Met Javier Limón als special guest wordt het een bijzonder concert. Hij is de producent van mijn net verschenen album, Alter. Als ik met hem speel, ontstaat er altijd iets. Andere flamencogitaristen zijn technisch misschien veel verder, maar hij vertelt met elke noot een verhaal. Hij weet mij uit mijn comfort zone te lokken.

„Mijn inspiratie voor Alter heb ik, anders dan bij voorgaande platen, niet uit verre reizen gehaald maar uit wat dicht om me heen is. Ik wilde gewoon eens goed uit het raam kijken, naar de Friese weilanden, waar ik middenin zit. Ik heb een kind gekregen. Daarover gaat het ook: geboorte, dood, leven.

„Ik hou van mediterrane muziekstijlen. Ik begon met fado, maar hou ook van flamenco. Beide hebben een grote melancholie en urgentie in zich. Die invloeden mengden we met het slagwerk van Sytze Pruiksma, mijn man, dat in mijn oren weer heel Fries klinkt, met pauken en bellen die de diepte en weidsheid van het landschap oproepen. Ook de marimba hebben we veel gebruikt. Die hoor je nooit in combinatie met flamencogitaren.

„De liedjes zijn mijn composities. De kale basis, de akkoorden en de melodielijnen, maak ik op de piano. Als die goed is, dan kun je een liedje op duizend verschillende manieren aankleden. Maar componeren begint voor mij met het schrijven van de tekst. Met de vraag: wat wil ik vertellen? Pas als de tekst helemaal af is, ga ik achter de piano zitten. Ik hou erg van poëzie en probeer ook in een poëtische stijl te schrijven.

„In het liedje Dûns fan de siedden schrijf ik over mijn zwangerschap, een grote ervaring die zich lastig in woorden laat vangen. Dat mijn jas te krap werd, kwam als beeld bij me op. Voorjaarsgedicht van Rutger Kopland, het eerste nummer op het album, paste perfect bij de thematiek. De lente is natuurlijk hét symbool van nieuw leven dat uitbarst. Niet alleen in lieflijke zin, want het nieuwe baant zich een weg door het afgestorvene. Het vreet zich als het ware een weg naar het licht. Op Alter staan veel rustige liedjes. Mijn kracht ligt in het kleine en kwetsbare.”Ron Rijghard