Ceremonie

We gaan de as van onze vriendin verstrooien. Als de begrafenisondernemer aan komt lopen, zie ik meteen dat hij een verkeerde urn bij zich heeft. Ik was erbij toen hij uitgezocht werd. Voorzichtig stap ik op hem af en fluister het in zijn oor. Even ongeloof in zijn ogen, daarna vraagt hij ons of we

We gaan de as van onze vriendin verstrooien. Als de begrafenisondernemer aan komt lopen, zie ik meteen dat hij een verkeerde urn bij zich heeft. Ik was erbij toen hij uitgezocht werd. Voorzichtig stap ik op hem af en fluister het in zijn oor. Even ongeloof in zijn ogen, daarna vraagt hij ons of we mee willen komen om de goede urn aan te wijzen. Daar blijkt ook as in te zitten, maar met een ander naamplaatje. Verwarring alom. Achter gesloten deuren wordt het „geregeld”. Na een kwartiertje kunnen we onze ceremonie opnieuw beginnen. „Weet u zeker dat het nu allemaal goed is?”, vraag ik. „Daar steek ik mijn hand voor in het vuur!”, antwoordt de man.

Kitty van Vlaanderen