Bokkige puber verandert in zelfbewuste artieste

Jazz-zangeres Karsu Dönmez componeert en schrijft haar eigen songs.

Holland Doc: Karsu Ned. 2, 23.00 - 00.05 uur

De ontkenning wordt een rode draad. Nee, de zelfgeschreven liedjes van de jonge Turks-Nederlandse zangeres Karsu Dönmez (23) gaan niet over haarzelf. Echt niet. Zo’n verhaaltje over een minnares, hunkerend naar liefde van een getrouwde man, dat verzint ze gewoon.

De wat moeizame relatie tussen publiek en privédomein is een mooie lijn in de documentaire Karsu van Mercedes Stalenhoef, die eerder opviel met Carmen meets Borat (2008). Stalenhoef volgde haar onderwerp drie jaar lang, thuis, op vakantie in Turkije, in Carnegie Hall in New York. Tussen de optredens in het restaurant van haar ouders in de Pijp en het Muziekgebouw transformeert de bokkige puber tot zelfbewuste artieste. Op 13 juli staat ze op North Sea Jazz.

Naast de opbloeiende roem toont Stalenhoef, bijna achteloos, flarden migratiegeschiedenis. Ze had geluk: Karsu’s moeder blijkt als exotisch allochtoon meisje gefilmd te zijn voor de Nederlandse tv. Ook haar vader is bijzonder: zelf opgegroeid met traditionele Turkse muziek, leerde hij via zijn dochter jazz, pop en klassiek kennen. En nu? „Ik zweef als zij achter de piano zit.”

Wellicht door het inkorten voor tv (van 90 naar 60 minuten) is de film in het slotdeel wel erg geheimzinnig, vooral als het over jongens gaat. Haar vader houdt het graag zo: „Haar privéleven is zoiets heiligs, dat wordt heilig beschermd.” De meisjes accepteren het gedoe lachend. „Turkse cultuur hè.”