Bij een kaping gaat veel meer verloren dan losgeld

Kapringen. Regie: Tobias Lindholm. Met: Pilou Asbaek, Søren Malling, Dar Salim, Abdihakin Asgar. In: 14 bioscopen.****

De Deense film Kapringen (Kaping) is gebaseerd op echt gebeurde kapingen van twee Deense vrachtschepen door Somalische piraten. Regisseur en scenarist Tobias Lindholm heeft een beetje de pech dat Somalische piraterij vrijwel uit het nieuws is verdwenen, zoals hij in 2010 de pech had dat de mede door hem geregisseerde gevangenisfilm R overschaduwd werd door het Franse gevangenisdrama Un prophète.

Hoewel geworteld in de werkelijkheid, is Kapringen veel meer dan docudrama. Lindholm beheerst als geen ander de kunst van het weglaten: zo laat hij zelfs de kaping achterwege. Het ene moment vaart het vrachtschip MV Rozen nog op volle zee en is er geen vuiltje aan de lucht, het volgende moment zijn er opeens zwaarbewapende Somalische kapers aan boord. Door de overval niet te laten zien, geeft Lindholm aan dat het hem gaat om de mentale gevolgen van de kaping, niet om het spektakel. Hierbij concentreert hij zich op twee mannen, scheepskok Mikkel en Peter, de directeur van de scheepvaartmaatschappij. Tegen het advies van een ingehuurde ontvoeringsdeskundige, die wijst op het risico van emotionele betrokkenheid, voert Peter zelf de onderhandelingen over het losgeld. Omdat Mikkel Engels spreekt, dient de steeds wanhopiger kok soms als liaison tussen de kapers en zijn baas.

Er is nog een moment dat Lindholm weglaat: daarbij draait het om een onverwacht mitrailleurschot. We horen slechts de knap en zien niet wat er gebeurt op het schip, met veel spanning en onzekerheid tot gevolg. Ook zijn keuze om zich te beperken tot twee locaties, de afgebladderde, benauwende vertrekken van het schip en het glimmende kantoor van de rederij, betoont Lindholm zich een meesterverteller is die weet hoe drama werkt.

Kapringen is in alles kaal, naturalisme staat centraal. Lindholm filmde op de Indische oceaan, op een ooit echt gekaapt schip. De psychologie van de sterk neergezette personages wordt kernachtig, maar doeltreffend geschetst. De onberekenbaarheid van de piraten, soms joviaal, dan weer vervaarlijk zwaaiend met hun geweren, zorgt voor een tergende spanning. Terwijl de kaping zich voortsleept, wordt de wanhoop bijna ondraaglijk. Aan het eind is niemand hetzelfde: er gaat veel meer verloren dan losgeld.