De boze boeman woont hier en niet in Brussel

Ewald Engelen viel de Groenlinkse aftrap voor de Europese verkiezingen aan als naïef. Maar Bas Eickhout wijst niet naar Brussel maar naar Berlijn en Den Haag.

Wat een armoedig argument, van Ewald Engelen in Gevaarlijk politiek gefröbel van GroenLinks met Europa (28 juni): ‘de mensen willen het niet’. Is politiek het napapegaaien van opiniepeilingen? Politieke partijen doen de Nederlandse burgers pas echt tekort als zij hen misleiden. Meebuigen met de euroscepsis door schamele lijstjes te presenteren van taken die ze Brussel willen afnemen, zoals schoolfruit, maar ondertussen in een bijzin melden dat verdere Europese integratie nodig is voor de euro. Vrijwel alle partijen die de euro willen behouden, van VVD tot SP, duiken weg voor de vraag hoe de constructiefouten van de euro te repareren.

Van deze lafhartige politiek krijgen mensen genoeg. Wij van Groenlinks willen een beter Europa, mét de euro. Sommige stappen vereisen wijziging van de Europese verdragen die we willen voorleggen aan de burgers, in een referendum. Alleen door meer Europese solidariteit kunnen we politieke beslissingsmacht terugpakken op de speculanten, de banken, de multinationals, de belastingontduikers en de vervuilers.

Engelen doet ijverig mee aan het slopen van de solidariteit door deze af te schilderen als eenrichtingsverkeer van Noord- naar Zuid-Europa. Alsof Nederland onkwetsbaar is. Op de balansen van de Nederlandse banken staan vijfmaal zoveel schulden als we jaarlijks met z’n allen verdienen. Een Europese stroppenpot, door de banken zelf gevuld, verzekert ook ons land tegen de risico’s van een opgeblazen financiële sector.

Vergeet niet dat de grootste offers voor het behoud van de euro worden gebracht door de Zuid-Europeanen. Zij krijgen de wreedste bezuinigingen voor hun kiezen, de loonsverlagingen en de ontslagen die de concurrentiekracht zouden moeten herstellen. Die operatie is zo bruut omdat de landen met een groot exportoverschot, zoals Duitsland en Nederland, weigeren hun verantwoordelijkheid te nemen voor de scheefgroei in de eurozone. Investeringen en verbeteringen van de koopkracht van de laagstbetaalden leiden tot sneller economisch herstel, waaraan het Zuiden zich kan optrekken.

Maar juist de Duitse en Nederlandse regering hebben zo’n symmetrische aanpak van de eurocrisis taboe verklaard en de drieprocentsnorm heilig. De boze boeman woont niet in Brussel, zoals Engelen denkt, maar in Berlijn en Den Haag. Je kunt de Europese Commissie niet verwijten dat zij de opgelegde bezuinigingsstrategie is gaan uitvoeren, wél dat zij de koers niet omgooit nu overduidelijk is dat bot bezuinigen de economie wurgt en de staatsschulden alleen maar opdrijft.

Engelen reduceert de solidariteit binnen de eurozone tot een winst- en verliesrekening. Wat profijtelijk is voor het ene land komt het andere land duur te staan. Daarmee getuigt hij van de boekhoudersmentaliteit die hij anderen zo vaak verwijt. Het roept de vraag op wie er eigenlijk gebaat is bij zijn alternatief – de euro uit elkaar laten knallen. Kan Engelen uitleggen wat ons land te winnen heeft bij een peperdure gulden of D-mark, een inzakkende export, een stapel oninbare schulden en een EU die knock-out ligt?

Bas Eickhout is delegatieleider van GroenLinks in het Europees Parlement en co-auteur van het gewraakte essay Macht pakken met Europa.