Ballast

Hoe is het om als zwakste achter te worden gelaten tijdens een ploegentijdrit? Alle teams vertrekken samen, maar er hoeven er maar vijf aan te komen. Een wielerploeg heeft negen levens en mag vier keer doodgaan. Wat als je bij de stervenden hoort?

Je valt weg uit het wiel van je teamgenoot, het enige kompas dat je tot nu toe had, het radertje waar het jouwe op aansloot. Wiel in wiel, vrienden op de fiets - zo was het.

Maar plots is het over: een moment van onoplettendheid, een verkeerde stuurbeweging, een verzuurd lichaam, een glijpartij. Zoef. Weg.

Jongens?

Niets. Ze moeten verder, ook al zaten ze vanmorgen nog met je te ontbijten. Vaak is omkijken al te veel gevraagd. De tred van de machine die zonder jou niet hapert, doet pijn. Het gevoel dat je ballast was en net geloosd bent.

Ze worden kleiner. Je ziet ze achter de finish weer, maar dan doet het er al niet meer toe.