ik@nrc.nl

Lasagne

María Cornelis

Vanuit de trein bel ik mijn man en zeg: ‘Ik kom wat later thuis uit mijn werk. Wil jij de lasagne uit de koelkast alvast in de oven zetten? Dan kunnen we toch nog bijtijds eten.’

Als ik ’s avonds tegen achten de voordeur open doe en mijn jas ophang in de hal valt me op dat er nog geen heerlijke etensgeuren in huis hangen. Ik loop de keuken binnen en vraag of hij de lasagne vergeten is.

‘Nee hoor, die staat in de oven’, is zijn antwoord.

‘Maar waarom ruik ik dan niks? Staat de oven wel aan?’ vraag ik ongerust.

Waarop mijn man zegt: ‘Nee. Maar daar had je ook niks over gezegd!’