'Het is hier net Center Parcs'

Arnon Grunberg doet verslag vanuit een psychiatrisch ziekenhuis. Deel 5: naar de gymzaal.

We komen samen in een gymzaal. De bewegingstherapeute zegt dat we aan een kant van het lokaal moeten staan en zonder de grond te raken naar de andere kant moeten zien te komen. Dit met behulp van matten, banken en dergelijke. We moeten ook over een hindernis heen.

Eerst is alleen de overkant bereiken voldoende, daarna moeten we met een balk en een bal de overkant zien te halen. Vervolgens worden twee van ons geblinddoekt, en bij twee patiënten worden de benen aan elkaar gebonden.

Mijn rechterbeen wordt vastgebonden aan het linkerbeen van Matthieu, een man van in de dertig met prachtig haar. Hij zegt weinig, maar hij geeft je het gevoel over mysterieuze kennis te beschikken.

Zwijgend bereiken we de overkant.

Daarna moeten we onszelf beoordelen op samenwerkingsvermogen, creativiteit en initiatief.

Als we teruglopen naar onze afdeling – ik zit op ‘Omega 4’ – zegt een patiënt: „Ik weet niet meer wat een psychose is.”

Benjamin, een post-kuurder, dat wil zeggen iemand die nog therapieën volgt maar niet meer intern is, antwoordt: „Dat is dat je het contact met de werkelijkheid kwijtraakt. Dat je bijvoorbeeld denkt dat je Jezus bent. Dat heb ik ook gedacht, maar dat is onzin. Er zijn veel meer Jezussen, er zijn om precies te zijn 144 Jezussen, maar de meeste hebben zelfmoord gepleegd.”

Als we aankomen in de kleine tuin van Omega 4 verklaart Benjamin: „Het is hier net Center Parcs, alleen de hangmat ontbreekt.”

Om daaraan toe te voegen: „Ik ben een tijd paranoïde geweest, ik dacht bijvoorbeeld dat ik gevolgd werd door de Mossad, maar dat bleek echt zo te zijn. Ga je mee postzegels kopen?”

Ik volg hem naar een ziekenhuiswinkeltje.

„Zoals je gezien hebt, lopen hier veel konijnen rond”, zegt hij. Vervolgens trekt hij een dood konijn uit de struiken. Hij laat het voor me bungelen. Misschien word ik paranoïde, maar even denk ik: zou hij dat konijn daar hebben neergelegd? Heeft hij het zelf doodgemaakt?

De avond valt. Benjamin gooit het dode konijn terug in de struiken. Hij heeft zichtbaar zin in het leven, en ik ook. Dat er 144 Jezussen zijn vind ik voor de verandering zeer hoopvol.

(Wordt vervolgd)