Opinie

    • Youp

Staatskloterij

Commissarissen van Imtech hebben vorig jaar uit kostenoverwegingen de tussentijdse controle op de cijfers afgeschaft. Ondertussen werd het bedrijf voor honderden miljoenen genaaid door allerhande Polen en Duitsers en heeft het driekwart van zijn beurswaarde verloren. De commissarissen snurken rustig verder en ik vrees dat de stijf in het pluche zittende directie volgend jaar gewoon de beloofde bonus krijgt. Dit alles onder het motto: beloofd is beloofd.

Sommige berichten geloof je inderdaad niet. Hoewel? Niemand is echt verbaasd. Commissariaten worden doorgaans ingevuld door vriendjes en vriendinnetjes van vriendjes van vriendjes van vriendjes van vriendjes. De hoogste baas van een bank, die zijn bedrijfje ooit van binnenuit systematisch beroofd heeft, wordt commissaris bij een grote zorgverzekeraar en knijpt beide oogjes liefdevol toe als hij ziet dat de verzekeraar vooral buitengewoon goed voor zichzelf zorgt. Ons kent ons. In Laren, Blaricum of Bloemendaal wonen ze tweehonderd meter van elkaar. Beter een goede buur dan een verre vriend. In de weekenden staan ze langs hetzelfde hockeyveld hun zonen en dochters aan te moedigen of slaan ze met elkaar een balletje op een of andere onbetaalbare golfclub. Het lidmaatschap van die golfclub trekken ze af. Van de hockeyclub zijn ze allebei sponsor. En ze lezen allemaal de NRC, glimlachen om dit stukje en weten: het is veel erger dan die Youpie schrijft.

Ze zullen er geen boos ingezonden briefje aan besteden. Slapende honden moet je namelijk vooral laten tukken. Keurige mensen. Geen fraudeurs. Alles volgens afspraak. Ze klappen beschaafd in het Concertgebouw, alwaar ze ook een en ander in de melk te brokkelen hebben. Net als dat ze als een van de eersten naar het pas geopende Rijksmuseum mochten. Als vriend! Kunstminnaar.

Dat ze nog geen Appel van een Vermeer kunnen onderscheiden kan niemand wat schelen. Zeker de directeur van het Rijksmuseum niet. Die toont diep respect en ontvangt met een middeleeuwse buiging het gegeven geld, waar de dure meneer of mevrouw in de vriendenkring weer mee mag pronken. En op de culturele sponsoravondjes zien de mecenassen elkaar en kunnen ze weer lekker verder netwerken.

In mijn jeugd had je de 200 van Mertens. Deze vakbondsman opperde eind jaren zestig van de vorige eeuw dat een kleine tweehonderd vooraanstaande blaaskaken het land bestuurden en er zelf absoluut niet armer van werden. Ik vrees dat het er nu honderd zijn. Of misschien zelfs vijftig. Transparantie is een van de meest misbruikte woorden van de afgelopen vijf jaar. De wereld en vooral de zakenwereld is schimmiger dan ooit. Corpsballen schouderkloppen elkaar enthousiast het leven door en hun kinderen nemen het te zijner tijd over. De commissarissen van Imtech blijven genoegzaam hangen. Buiten de toezichthouders uit het zakenleven heb je ook nog de commissarissen uit de politiek: de Elco Brinkmannen, Loek Hermansen en Robin Linschotens. Stuk voor stuk aalgladde en vooral ongrijpbare gladjakkers. Vooral die Robin Linschoten. Hij was niet alleen commissaris bij Scheringa, maar ook nog bestuurder van Dirk zijn louche bankje. Soms zien we Robin op televisie serieus praten tegen zielige Tros-leden en dan proesten bij ons thuis de schilderijen zichzelf van de muur.

Zal de Staatsloterij trouwens ook een Raad van Commissarissen hebben? En zullen deze ongetwijfeld afgestudeerde mensen voor ze de klus accepteerden zich verdiept hebben in deze criminele organisatie? Dat wij domme gokkers niet wisten dat ook de niet verkochte loten in de prijzen vielen vind ik logisch, dat de directie uit lijfsbehoud zijn muil hield snap ik ook nog een beetje, maar de commissarissen? Die waren toch aangenomen om toezicht te houden? Die hebben zich toch verdiept in het doen en laten van dit goksyndicaat? En die treden, nu blijkt hoe louche en stinkend de zaak is, toch gewoon af? Dit soort ranzige functies wil je toch niet op je CV? Ik vrees dat alles gewoon doorgaat.

Net als bij Imtech. Ze dronken een glas, deden een plas en alles bleef zoals het was. Of zal de directeur van de Staatsloterij vanwege ondraaglijke wroeging zijn ontslag indienen? Zijn opvolger staat al te trappelen. Wie dat is? Diederik Stapel.