'Nee - we verdienen niet de schoonheidsprijs'

Aandeelhouders van Imtech eisten gisteren excuses voor de fraude. Oud-topman Van der Bruggen was er ook – maar zei geen sorry.

rotterdam aandeelhoudsersvergadering imtech voor aanvang foto rien zilvold
rotterdam aandeelhoudsersvergadering imtech voor aanvang foto rien zilvold

Ze willen weten hoe het zó heeft kunnen misgaan. Ze willen horen wie er verantwoordelijk is. Ze willen spijt en boetedoening.

De aandeelhouders van technisch dienstverlener Imtech komen verhaal halen. Voorafgaand aan de aandeelhoudersvergadering gisteren in de Rotterdamse Doelen staan ze in kluitjes in hun koffie te roeren – hun aandelen driekwart minder waard dan begin februari. De schuld van „narcistische leiders”, denkt een kalende particuliere aandeelhouder. „Er was nul toezicht”, analyseert de grijzende Jan Rademaker een groepje verderop. Deze 63-jarige belegger had aandelen Imtech als pensioenvoorziening. „Ik wil excuses horen.”

Excuses, voor de fraude in Duitsland en Polen die eerder dit jaar aan het licht kwam. Voor het falende toezicht in Gouda. Voor de honderden miljoenen die verloren gingen. Een paar meter verder staat de man van wie de aandeelhouders die excuses misschien wel het liefst willen horen. Daar drinkt oud-topman René van der Bruggen rustig zijn koffie – een onverwachte gast. Onder zijn leiding transformeerde Imtech van beurslieveling tot paria. Hij werd in april vervroegd met pensioen gestuurd. Maar hij is er niet om sorry te zeggen. „Ik ben hier als aandeelhouder”, zegt hij. En weigert verder commentaar.

Eenmaal in de zaal komen er wél excuses. En, in de woorden van president-commissaris Rudy van der Meer: „Het verdient allemaal niet de schoonheidsprijs.” Toezichthouder Van der Meer wordt niet gespaard. „Was u alleen incompetent of heeft u ons bewust misleid?”, vraagt Errol Keyner, adjunct-directeur van de Vereniging van Effectenbezitters. Keyner krijgt bijval uit de zaal, gevuld met ruim tweehonderd aandeelhouders: fanatiek applaus.

Maar incompetent of een misleider laat Van der Meer zich niet noemen. De raad van commissarissen is óók misleid door het frauderende lokale management, werpt hij tegen. Maar hij is best bereid toe te geven dat al wat er is misgegaan „impliciet” aangeeft dat zijn toezicht ook „niet de schoonheidsprijs” verdient. Van der Meer stelt zich ook niet herkiesbaar – al vinden sommige aandeelhouders dat álle zittende commissarissen zouden moeten aftreden.

Nieuwe bestuursvoorzitter Gerard van de Aast wil vooral een eind maken aan „al het gedoe” – zijn veel gebezigde synoniem voor de ellende waar het bedrijf in wegzakte. „Mijn streven om dat na vandaag te doen.”

Maar daar heeft hij de aandeelhouders in de zaal wel bij nodig. Zij moeten instemmen met een aandelenuitgifte van 500 miljoen euro, waardoor bestaande aandelen minder waard worden. En die wáren al diep gezonken. Toch hebben aandeelhouders weinig keus. Imtech heeft de miljoenen nodig om de hoog opgelopen schuld terug te brengen.

Dienst weigerende stemkastjes dreigen nog even te verhinderen dat Imtech de miljoenen inderdaad mag ophalen. „Voor een technologisch hoogstaand bedrijf toch enigszins pijnlijk”, merkt president-commissaris Van der Meer op. Na ruim zes uur houdt hij er een wat lossere vergaderstijl op na. Los van een paar ijzige beleggers kan ook de zaal om de onhandigheid glimlachen. Na enig gesputter gaat een ruime meerderheid met de emissie akkoord.

„Het móést wel”, verzucht aandeelhouder Rademaker na afloop, die ook voor stemde. Hij nipt aan een glas witte wijn. Op statafels staan schaaltjes met borrelnootjes. Tussendoor was er lunch – luxe belegde broodjes. De catering is in ieder geval wél in orde, zegt Rademaker. „Ze moeten ons natuurlijk een beetje te vriend houden.”