Gevleugelde wijnen

Harold Hamersma over vliegende wijnmakers die zelf een merk worden.

In de wijnwereld zijn flying winemakers een begrip. Mannen en vrouwen met een goed gevulde frequent flyer-pas die de aardbol rondvliegen om rood, wit en rosé te maken voor de producenten die hen inhuren. Er is een constante stroom aan onder andere Australische, Zuid-Afrikaanse en Chileense wijnmakers die, eenmaal klaar met oogsten in eigen land (daar loopt de natuur immers een half jaartje voor), naar ‘de oude wereld’ vliegen om daar nog even een schnabbeltje te doen. Een omgekeerde beweging is natuurlijk ook gaande.

Vaak zijn het niet meer dan een soort uitzendkrachten, alleskunners die voor een half jaar worden ingevlogen. Maar een domein of château kan ook zomaar behoefte hebben aan een specialist. In het produceren van sauvignon blanc. In het werken met eikenhout. Of in biologisch-dynamisch produceren.

Inmiddels hebben sommige flying winemakers het zelfs tot wereldmerk geschopt. Wie zijn wijnen op het niveau van de exclusieve luxury goods wenst te positioneren, verzekert zich van de diensten van Michel Rolland. De Fransman is niet alleen eigenaar van een aantal wijngaarden, hij participeert ook in wijnbedrijven of verhuurt hij zich als consultant. Voor veel geld, dat spreekt.

In de Spaanse wijnindustrie is Telmo Rodríguez het vliegende fenomeen. Waar hij is geland, wordt de wijn lekker. Hij maakt heerlijke Rioja en Rueda. Bovenal heeft hij een zwakke plek voor de wat minder in de schijnwerpers staande wijnbouwgebieden. In Málaga, Toro, Alicante en Valdeorras zijn al wijngaarden ‘getelmoriseerd’.

Allemaal mooi en aardig, maar het resultaat van al die vliegbewegingen dient natuurlijk wel geconsumeerd te worden. Gelukkig zijn er nog veel meer flying wine-drinkers. Mensen zoals u en ik die op hun vakantie of zakenreis ook wel een glaasje blieven.

Drukverschil

Wijn gedraagt zich in een vliegtuig overigens anders dan op de grond. Of beter gezegd: de drinker doet dat. Dat komt door het drukverschil in de cabine, de gerecyclede lucht en het uitdrogen van de speekselklieren.

De inkopers van luchtvaartmaatschappijen weten dat en zoeken daarom wijnen uit die meer fruit, meer zoet en minder tannines hebben. Om de beleving van dergelijke wijnen te optimaliseren gaat een aantal luchtvaartmaatschappijen inmiddels verder dan ze alleen maar te schenken. Zo is rond de zes wijnen die in juli en augustus in de Air France-KLM World Businessclass worden geschonken een heel programma bedacht. Met onder andere op de speciale wijnkaart aangekondigde minireportages waarin de wijnhuizen of wijnmakers zich op het beeldscherm presenteren.

Op de website passion-for-wine.com, die bij dit project hoort, kom ik al wat bekenden tegen: Adolfo Hurtado van het Chileense wijnhuis Cono Sur, Armin Grassa van Domaine du Tariquet uit Gascogne en Sir George Fistonich van het Nieuw-Zeelandse Villa Maria. Een belletje naar de importeur leert mij dat een aantal van de wijnen ook na de landing te koop is, herkenbaar aan een halslabel. Vanaf juli kan de economy-reiziger dus ook businessclass inchecken – bij een slijterij of wijnspeciaalzaak in de buurt.