'Supermarkt volgde de regels door wijn niet te verkopen'

◯ Waar ◯ Grotendeels waar ◯ Half waar ◯ Grotendeels  onwaar ◯ Onwaar

De aanleiding

Ben Knelange dacht even dat hij voor de gek werd gehouden. Bij hem thuis was een dure fles wijn kapot gevallen. Zoon Joey (14) vond dat sneu voor Ben en besloot voor Vaderdag twee nieuwe flessen te kopen. Daarom stonden vader en zoon een dag voor Vaderdag samen voor de kassa van de supermarkt. De minderjarige Joey wilde zijn twee flessen voor Ben apart afrekenen, maar hij kreeg ze niet mee van de cassière. Ook niet nadat hij had gezegd dat hij ze voor Vaderdag aan Ben wilde geven. De wet verbiedt nu eenmaal de verkoop van alcohol aan minderjarigen, zei de cassière.

Okay, prima, zei vader Ben. „Dan reken ik ze wel af.” Maar dat mocht ook niet. Ook niet nadat Ben zoon Joey al naar de auto had gestuurd. Als we vermoeden dat de alcohol voor de minderjarige is, dan verkopen we die ook niet aan een meerderjarige, zou de cassière hebben gezegd. Ook na een discussie met de bedrijfsleider moest Ben zonder wijn naar huis. Als hij later op de dag nog eens zou proberen de wijn te kopen, zou hij de flessen weer niet meekrijgen, kreeg hij te horen.

Vol ongeloof schreef Ben op Facebook zijn frustratie van zich af. Hij verweet niet zozeer supermarkt Deen in Edam wat er was gebeurd, maar hekelde de „doorgeschoten wetgeving in Nederland-regeltjesland”. Al vraagt Ben zich nog steeds af of de winkel in zijn recht stond om hem de wijnflessen te weigeren. De kwestie haalde RTV Noord Holland, het Noordhollands Dagblad en de nieuwssite Groot-Waterland.nl. ‘Deen handelt volgens regels’ staat daar boven een bericht, op basis van een uitspraak van een woordvoerder van Deen. Lezer Anno Berghuis vroeg ons te checken of dat waar is.

En, klopt het?

In dit soort gevallen is het meestal het beste om de wet waar het om gaat er direct bij te pakken. Wat staat daar precies? Artikel 20, lid 2 van de Drank- en Horecawet luidt als volgt:

„Het is verboden bedrijfsmatig of anders dan om niet, sterke drank te verstrekken aan een persoon van wie niet is vastgesteld dat deze de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt. Onder verstrekken als bedoeld in de eerste volzin wordt eveneens begrepen het verstrekken van sterke drank aan een persoon van wie is vastgesteld dat deze de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt, welke drank echter kennelijk bestemd is voor een persoon van wie niet is vastgesteld dat deze de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt.”

Om die tweede zin gaat het hier natuurlijk. „Wij wisten dat die vader de wijn waarschijnlijk tijdelijk aan zijn zoon zou geven, zodat die de flessen later weer voor Vaderdag aan zijn vader kon geven”, aldus een woordvoerder van Deen. „Dat was dan misschien tijdelijk, maar de drank was in eerste instantie bedoeld voor de minderjarige zoon. Bovendien ging het om twee flessen, je weet dan maar nooit of die tweede fles niet toch voor die zoon is.”

Ben Knelange zegt het onbegrijpelijk te vinden dat supermarkt Deen er hierbij niet op vertrouwt dat hij als verantwoordelijke vader geen alcohol gaat kopen voor consumptie door zijn minderjarige zoon. De supermarkt zegt niet anders te kunnen. „Wij kunnen flinke boetes krijgen en uiteindelijk onze drankvergunning kwijtraken”, reageert Deen.

De vraag is nu dus hoe de overheid artikel 20, lid 2 van de drank- en horecawet interpreteert. Moet die zo strikt worden geïnterpreteerd dat ook het kopen van alcohol door een meerderjarige, om die vervolgens tijdelijk aan een minderjarige te geven, niet is toegestaan?

Een woordvoerder van het ministerie van Volksgezondheid twijfelt. „Dit klinkt als een grensgeval. Mocht die meneer daar de rest van de dag geen alcohol meer kopen? Was er meer aan de hand, een woordenwisseling misschien? Het is op afstand moeilijk te beoordelen.” Het toezicht op de naleving van de Drank- en Horecawet is gedecentraliseerd zegt hij. Voor het definitieve antwoord moeten we dus bij de gemeente Edam-Volendam zijn. Hoe interpreteren controleurs namens de gemeente deze wet?

„Op afstand beoordeeld heeft de supermarkt juist gehandeld”, zegt een woordvoerder namens Edam-Volendam. Hij zegt ook dat de zaak lastig te beoordelen is zonder hoor- en wederhoor, maar dat de winkel in ieder geval het recht heeft om te beslissen dat aan iemand geen alcohol wordt verkocht. Om zeker te zijn, vragen we per e-mail nog even na of supermarkt Deen in dit specifieke geval inderdaad een boete van een controleur riskeerde als die de situatie zou hebben gezien en had vastgesteld dat de fles uiteindelijk aan de vader was verkocht. De woordvoerder sluit het niet uit: „Dat is afhankelijk van de interpretatie van de opsporingsambtenaar indien die ter plaatse dit voorval zou hebben geconstateerd”, zo mailt hij terug.

Conclusie

We controleren of supermarkt Deen volgens de regels handelde door Ben Knelange geen wijnflessen te verkopen, omdat de cassière wist dat die tijdelijk in bezit van zijn minderjarige zoon zouden komen. Die zei de flessen voor Vaderdag weer aan Ben te zullen geven. De Drank- en Horecawet geeft geen uitsluitsel over de vraag of verkoop ook verboden is als de drank alleen tijdelijk in bezit van een minderjarige komt. Het toezicht op naleving van de wet ligt bij de gemeente Edam-Volendam. Die bevestigt dat Deen inderdaad een boete zou hebben geriskeerd als het de flessen aan Ben had verkocht. Wij snappen dat Deen een boete wilde voorkomen en beoordelen de bewering dat de winkel volgens de regels handelde daarom als waar.