Camping niet betaald? Weg voorbereiding op NK vrouwen

Lucinda Brand versloeg Marianne Vos bij het NK. Het vrouwenpeloton heeft weinig media-aandacht en telt steeds minder wedstrijden.

„Een zwarte dag voor de professionalisering van het vrouwenwielrennen”, schrijft Annemiek van Vleuten half mei op haar blog. De wielrenster van Rabobank verblijft op dat moment op een camping in Frankrijk in afwachting of haar wedstrijd doorgaat: Tour de Languedoc-Roussillion.

Bij aankomst in Frankrijk blijkt de organisatie het budget niet rond te hebben. De camping waar de ploegen onder worden gebracht is niet betaald en de politiebegeleiding voor de wedstrijd nog niet geregeld. Na twee dagen afwachten, vertrekken de vrouwen weer naar Nederland. Met als gevolg dat haar voorbereiding op het NK in de war werd geschopt.

„Het is vooral tijdens buitenlandse koersen dat ik met wel eens afvraag of dit professioneel wielrennen is”, vertelt Van Vleuten (30) in Kerkrade, nadat ze achter haar ploeggenoten Lucinda Brand en Marianne Vos als derde is geëindigd.

De slechte organisatie in de Tour de Languedoc-Roussillion staat niet op zichzelf. De professionalisering van het vrouwenwielrennen gaat met vallen en opstaan. Crisis dreigt. In Nederland werd de meerdaagse wedstrijd de Ster Zeeuwsche Eilanden door financiële problemen afgelast en vond de Holland Ladies Tour pas laat een sponsor.

Raboploegleider Koos Moerenhout onderschrijft de woorden van Van Vleuten. „We maken wel vaker gekke dingen mee in het buitenland. Onvoldoende eten, slechte accommodaties of hele lange verplaatsingen, meestal klagen wielrensters daar niet zo snel over. Maar in Frankrijk was toen echt niets geregeld en dat was de druppel.”

De beslissing van Rabobank niet te starten in Frankrijk kan op bijval rekenen van Michael Zijlaard. Hij was tot vorige jaar samen met zijn vrouw Leontien van Moorsel manager van vrouwploeg AA Drink-Leontien.nl. „Ploegen zijn vaak bang om in opstand te komen omdat de kans dan groot is dat die wedstrijd er volgend jaar niet meer is”, zegt Zijlaard. „En er zijn al zo weinig wedstrijden. Zelfs bij de grootste wedstrijd van het jaar, de Ronde van Italië, is het vaak onprofessioneel geregeld. Een team mag daar maar twee begeleiders meenemen. Als je meer begeleiding wenst, moet je dat zelf betalen. Ook het prijzengeld wordt door de Italianen slecht uitbetaalt, althans ik heb zelden geld gevangen.”

Sponsoren blijven volgens Zijlaard weg omdat er nauwelijks media-aandacht is. „Toen ik vorig jaar op zoek was naar een nieuwe sponsor heb ik ook eerlijk gezegd dat ik ze weinig kon bieden. Als er al aandacht is, gaat die vaak alleen naar Marianne Vos. Wij hadden vroeger het geluk met Leontien. Maar de overige ploegen moeten het qua media aandacht doen met de kruimels van de kruimels. Dan is het moeilijk om een sponsor te vinden die een paar honderdduizend euro wil betalen.”

De Energiewacht Tour, een internationale wedstrijd in Noord-Nederland, besloot zelf media aandacht te kopen. „Ik heb 50.000 euro aan RTL betaald om vijf dagen lang, twintig minuten op tv te komen”, vertelt organisator Thijs Rondhuis. „Zonder media aandacht geen sponsoren, zonder sponsoren geen professionele sport. Eigenlijk is het belachelijk dat ik moet betalen om een Nederlandse koers op tv te krijgen waar de wereldtop aan de start staat.”