Best Kept Secret: dit waren de hoogtepunten van de tweede dag

Geen bekertje, verfomfaaid servetje, stinkend etensrestje of bordje op het hele Beste Kept Secret-festivalterrein met zand en bos te bespeuren. Wel plassen water.
Geen bekertje, verfomfaaid servetje, stinkend etensrestje of bordje op het hele Beste Kept Secret-festivalterrein met zand en bos te bespeuren. Wel plassen water. Foto NRC / Andreas Terlaak

Vrijdag begon het Best Kept Secret-festival op het terrein van de Beekse Bergen in Hilvarenbeek. Gisteren keken we naar de hoogtepunten van de eerste dag, wat waren de hoogte- en dieptepunten van de tweede dag volgens de muziekredactie van NRC?

Wie zag ooit zo’n schoon festivalterrein? Geen bekertje, verfomfaaid servetje of bordje op het hele Beste Kept Secret-festivalterrein met zand en bos te bespeuren. Op de bekers zit statiegeld dus die wissel je bij een volgend drankje om, en dat heeft een positieve uitwerking op de rest van de consumptie. Nergens zijn stinkende etensresten te bekennen.

Hoewel de reacties op het BKS-festival via de sociale media meestendeels lovend zijn, worden er ook kritische noten gekraakt. Over het ontbreken van Wifi op dit door sociale media aangestuurde festival bijvoorbeeld. Of het geluid: vooral bij Stage Two is het geluid vaak aan de zachte kant en lijkt niet naar de achterzijde van de festivaltent versterkt.

Dat nekt optredens met een intiem karakter als dat van zangeres Agnes Obel. Al vond NRC-muziekrecensent Hester Carvalho wel dat bij de Deense zangeres/pianiste de pianoklanken “als donderslagen hamerden door de tent. Zonder woorden tussendoor maar met bezwerende zangstem, hield Obel de aanwezigen in de ban”.

Concert van Agnes Obel. Foto NRC / Andreas Terlaak

En dan zijn er logistiek natuurlijk de nodige verbeterpunten na de eerste editie: van verwarring rond ingangen en pendelbussen, tot lange rijen bij de overvolle camping en toiletunits die doorgangen belemmeren. En dat bos en meer dat blijft uitnodigen tot wildplassen. Tja, dat is weinig verrassend, ondanks de zogeheten ‘plaskruizen’.

Wildplassen op het Best Kept Secret festival. Foto NRC / Andreas Terlaak

Voorspelbaar aanbod op dag twee

Hoe hebben NRC-muziekrecensenten de tweede dag van Best Kept Secret ervaren? Na een sterke eerste dag met veel uitdagende nieuwe namen liet dag twee op het terrein van safaripark Beekse Bergen een meer voorspelbaar aanbod zien, aldus Jan Vollaard:

“Bands als Kashmir, Alt-J en Two Door Cinema Club hadden evengoed op Pinkpop of Lowlands kunnen staan. BKS doet er goed aan zijn signalerende functie van nieuw talent te bewaren, anders wordt het bij latere edities een festival als alle andere.”

Plechtige stoere rocknummers van Balthazar

De zaterdag was ook, met vier acts, de Deense dag (de vijfde band, Iceage, had afgezegd) te noemen. Maar de hoofdprijs ging volgens Hester Carvalho naar de Belgen van Balthazar:

“Vanaf het hoofdpodium stuurden zij hun plechtige maar stoere rocknummers met zee-roverkoortjes het veld over. Het publiek antwoordde met een mooi gebaar: tijdens Blood Like Wine, met de regel ‘raise your glass’, werd massaal het glas geheven.”

3voor12-opnames van het optreden van Balthazar:

Wolf Alice wordt live doorsnee-rock

Dat lukte de Londense gitaarband Wolf Alice rond grootogige zangeres Ellie Roswell minder, vond Carvalho.

“De op cd geslaagde combinatie van rockliedjes met elektronische zweem, sloeg live door naar doorsnee-rock.”

De grootogige zangeres Ellie Roswell van Wolf Alice. Foto NRC / Andreas Terlaak

Damien Rice betovert zijn publiek

Maar het buitengewone hoogtepunt van deze festivaldag was het optreden dat de Ierse singer-songwriter Damien Rice gaf als hoofdact op de zaterdagavond. Recensent Amanda Kuyper

Twitter avatar amandakuyper Amanda Kuyper Ik geloof dat het solo-optreden v Damien Rice de show gaat zijn waarom we de eerste Best Kept Secret zullen onthouden #bks13

Damien Rice speelde moederziel op het grote openluchtpodium in de regen, alleen met gitaar en piano - solo in de meest indringende betekenis van het woord. Een band werd niet gemist, vond Jan Vollaard, “want Rice betoverde het publiek met muziek die tot op het bot ging, van fluisterzacht en romantisch tot extatisch als was hij een Ierse Jacques Brel”. Vollaard:

“Zijn gebutste gitaar liet hij ronken met een effectpedaal; achter de piano was hij de getergde ziel die voorging in een eredienst voor zijn muziek.”

Amanda Kuyper:

“Als troubadour uit een andere tijd gaf Rice een buitengewoon intens optreden. Deze solo als slotact op het hoofdpodium was spannend; zou het genoeg zijn om duizenden mensen op het strand in de regen vast te houden en te bedwelmen? Daar slaagde Rice in al zijn kwetsbaarheid weergaloos in: een tot tranen roerende, verlichtende performance.”

Rice’s Vulcano werd een driestemmige canon met het publiek dat zich liet opzwepen tot een steeds hoger tempo. In een theatraal intermezzo liet hij zich aan een cafétafel vier glazen wijn inschenken om “authentiek dronken” te zijn voor zijn wankele showtune Cheers Darling. Na prachtige vertolkingen van publieksfavorieten als Blowers Daughter stelde Rice de toegestroomde menigte voor de keuze: een oud of een nieuw nummer? Het werd het nieuwe The Box, een indrukwekkend voorproefje van eventueel nieuw plaatwerk.

Het was een optreden dat nog lang na zal zinderen.

Het hele concert van Damien Rice, opgenomen door 3voor12:

Wat staat er voor dag 3 van het Best Kept Secret-festival op het programma? Bekijk hier het blokkenschema en lees hier naar welke optredens de muziekredactie van NRC het meest uitkijkt. Vandaag is er een speciale editie van NRC Reader over het Best Kept Secret-festival.