Muzikale mooie jongen als verlopen straatmuzikant

De ene Amsterdammer die naar New Orleans verhuist speelt de andere Amsterdammer die naar New Orleans verhuist. Bovendien zijn ze allebei muzikant. Soms scheren feit en fictie wel heel dicht langs elkaar. Maar die ene Amsterdammer is vooral bekend als acteur. Michiel Huisman (Amstelveen, 1981) speelde als straatmuzikant Sonny drie seizoenen een hoofdrol in de HBO-serie Treme. Behalve voor liefhebbers van het betere Amerikaanse tv-drama ontwikkelt de carrière van de eermalige hartenbreker uit tienerfilms als Costa! (2001), Volle maan (2002) en Phileine zegt sorry (2003) en de remake van Floris (2004) zich een beetje buiten het zicht van Nederlandse kijkers.

In New Orleans ontdekte Huisman inmiddels wat het betekent om een ster te zijn. In een plaatselijke krant vertelde hij dat hij met vrouw en kind op straat werd aangehouden. Of hij Sonny uit Treme was. Dat was hij. Nou, dan was hij in het echt een stuk leuker. Sonny is namelijk een door drank en drugs aan lager wal geraakte muzikant. Wat een beetje schmink al niet kan doen.

De rol van musicerende bad boy ligt Huisman. Nadat zijn rol in Treme uit de serie werd geschreven, speelde hij nog een seizoen mee in de muziekserie Nashville.

Dat dubbeltalent komt goed uit in Amerika, waar Huisman lang moest oefenen op accentloos Engels. Maar het is vooral zijn uiterlijk van jeune premier, knap, maar niet te opvallend, inwisselbaar, maar niet te gladjes wat hem zo geschikt maakt voor de Amerikaanse media-industrie.

Het begon met Paul Verhoevens Zwartboek. Huisman trok de aandacht van een Amerikaanse agent. Als de Rutger Hauer van zijn generatie besloot hij het avontuur aan te gaan en zijn geluk in het buitenland te beproeven. En geluk had hij. Zijn eerste grote rol zat weliswaar in een kleine film, maar regisseur Alexis dos Santos had met Glue (2006) al een cultfilm gemaakt, en deed dat met Unmade Beds (2009) nog eens dunnetjes over. Huisman speelde de mysterieuze X Ray Man, en ook nu kwam zijn muzikaliteit (hij leverde in 2005 met Luchtige verhalen zijn eerste soloalbum af) hem goed van pas. Het nummer bij de eindcredits van de film is van zijn hand.

Leuk is ook de anekdote hoe Dos Santos besloot Huisman te casten. De hipster-Argentijn had op internet een foto gezien van Huisman en echtgenote Tara Elders (samen te zien in het sprookje Winterland van Dick Tuinder) die voor een feestje allebei een snor op hadden getekend. Het werd een scène in de film.

Deze zomer is hij te zien in een film met Brad Pitt. Hij staat althans op de credits van zombiespektakel World War Z. Gezien de vele Nederlanders die recent sneuvelden in de montage geldt enig voorbehoud. Dat maakt Huisman zelf waarschijnlijk ook. Hij doet zijn werk. Zonder poespas of sterallures. En dat is een betere manier om in Amerika ergens te komen, dan je tijd besteden aan het uitventen van kleine succesjes in de Nederlandse entertainmentpers.