Poeh

Dochter Pam (4) en ik gingen naar de film van Winnie de Poeh.

De eigenaar van het filmtheater hield van tevoren een praatje. Hij vertelde dat de film niet zo lang duurde, maar dat er wel een pauze was, want dat was gezellig.

We zagen eerst drie trailers, daarna begon de film. Het was een spannend verhaal, vooral omdat ezel Iejoor zijn staart kwijt was.

Pam had veel moeite met stilzitten. Ze liep liever de trap op en af. Dat mocht ze niet van mij. Daar werd Pam erg boos om. Ze begon nogal hard te huilen.

Een vrouw naast mij zag het allemaal aan. „Je moet net doen alsof ze niet bij jou hoort”, gaf ze me als tip.