Wat bedoelt de krant precies met ‘Brussel’? Geen ironie, maar die leestekens horen er niet

In een overigens goed gesteld commentaar over de stellingname van CDA-fractievoorzitter Halbe Zijlstra over nieuwe bezuinigingen schrijft de krant: ‘Vluchten kan niet meer, omdat ‘Brussel’ een hoger tekort ... niet toestaat’ (Zijlstra neemt voorschot, 7 juni).

Ik wil u met klem vragen dit soort formuleringen met aanhalingstekens niet meer te gebruiken. Misschien zijn ze ironisch bedoeld (dat weet ik niet), maar het is dit soort formuleringen dat maakt dat de stemming van de bevolking anti-EU wordt.

‘Brussel’, dat zijn wij allemaal. En wat de norm van 3 procent begrotingstekort betreft, kunnen wellicht alle EU-landen ‘Brussel’ de schuld geven, maar nu juist niet Duitsland, Finland en Nederland.

Lex Abels,

Blaricum

Enkele aanhalingstekens worden wel gebruikt om te ironiseren, of voor een citaat, maar vaak ook om aan te geven dat een woord niet letterlijk is gebruikt. Hier was geen ironie bedoeld, zegt commentator John Kroon. Het gaat hier niet om de stad Brussel, maar om „een breder begrip”, de Europese Unie.

De krant zou taalgebruik ook niet om politieke redenen moeten aanpassen, zoals deze lezer vraagt.

Toch ben ik het met hem eens, dat het gebruik van aanhalingstekens hier misplaatst is. De krant schrijft ook niet ‘Washington’, als de Amerikaanse regering bedoeld is. Het strookt evenmin met het onderscheid tussen use en mention: een woord gebruiken om te verwijzen naar iets in de werkelijkheid (use) of om iets over het woord zelf te zeggen (mention). In het tweede geval passen aanhalingstekens. Voorbeeld: „Kaas is beleg” (use) en „‘Kaaskop’ is een belediging” (mention). In dit geval wordt verwezen: naar de EU.