Pensioencritica van de PvdA de mond gesnoerd

Typische transfers of bonje in de boardroom, gesuikerde bonussen of verbroken beloftes? De nieuwe firma is erbij – elke zaterdag.

Oud-FNV-baas Lodewijk de Waal zou woedend zijn weggebeend op het moment dat Wouter Bos als partijleider van de PvdA Mei Li Vos voorstelde als hoge binnenkomer op de kandidatenlijst. Dat was in 2006, aan de vooravond van de Tweede Kamerverkiezingen waarvoor De Waal de kandidatencommissie bestierde.

Vos was toen nog de verpersoonlijking van het generatieconflict in de polder en luis in de pels van de gevestigde vakbondsbelangen. Maar van het PvdA-Kamerlid heeft de FNV niet veel meer te vrezen.

De politicologe richtte in 2006 het Alternatief voor Vakbond op uit frustratie over de rekening die jongeren door de FNV ongemerkt werd toegeschoven om onbetaalbaar geworden pensioenbeloftes aan ouderen te kunnen repareren.

Dat was vóór het uitbreken van de financiële crisis die de slinkende pensioenkas tot het centrum van het maatschappelijk debat bracht.

Met name bij de premiebetalende jongeren is het vertrouwen in het pensioenstelsel tot een dieptepunt gedaald. Steeds luider klinkt inmiddels dezelfde kritiek die Vos in 2006 nog openlijk uitte. Maar hij komt nu uit de koker van politieke jongerenorganisaties van VVD, PvdA en D66. Politiek draagvlak ontbreekt nog voor de noodzakelijk geachte hervormingen, zoals pensioensparen op individuele rekeningen.

Des te opmerkelijker dat Vos, sinds vorig najaar opnieuw Kamerlid voor de PvdA, zorgvuldig zwijgt over het onderwerp. Dat heet fractiediscipline. Met haar portefeuille economisch beleid en rijksuitgaven is ze een backbencher en ongevaarlijk voor de FNV. Haar collega Roos Vermeij kan en mag over de voor de sociaal-democraten traditioneel gevoelige pensioenonderwerpen ongestoord het woord voeren.