Opnieuw examen doen

De nachtmerrie is wijdverbreid en kan een leven lang terugkeren: het eindexamen is ongeldig, het moet over. Met een zucht van verlichting wordt er ontwaakt. Gelukkig, het was maar een droom. Voor de eindexamenleerlingen van de islamitische scholengemeenschap Ibn Ghaldoun in Rotterdam komt die boze droom uit. Uit de kluis van die school werden de eindexamenopgaven voor vijftien vakken ontvreemd. De desbetreffende leerlingen moeten examens opnieuw afleggen.

Dat betekent, om een onderwijzersdooddoener te gebruiken, dat de goeden dan maar onder de slechten moeten lijden. De Ibn Ghaldoun-leerlingen schieten terug met de standaardreactie: dat is niet eerlijk. Klopt, dat is het niet. Het is een draconische maatregel, die vermoedelijk een groot aantal onschuldigen treft.

Maar nodig is het wel. Een verdacht eindexamen is een ramp, want het is het belangrijkste examen dat we doen. Het markeert de aanvang van een leven als volwassene, met het schooldiploma als het startbewijs voor een beroep en een zelfstandig bestaan. Het examen dat op Ibn Ghaldoun werd afgelegd is besmeurd. Het is sneu voor de getroffen leerlingen, maar niet het einde van de wereld. Examenkennis zakt snel weg, dat klopt. Maar iedereen die ooit iets over heeft moeten doen, weet dat die kennis ook snel weer is opgehaald en dat zelfs hernieuwde stress te verdragen is. Vervelend, allemaal, maar er staat een onbesmet diploma tegenover.

Wat er met Ibn Ghaldoun na zo’n enorme fout moet gebeuren ligt minder helder. Moet de school gesloten worden? Ibn Ghaldoun is eerder in opspraak geweest en niet zo zuinig ook. In 2008 bleek dat de leiding fraudeerde met subsidiegeld. Er kwam een nieuwe directie. In datzelfde jaar was de onderwijskwaliteit zo zwak dat de Rotterdamse wethouder van onderwijs alle ouders aanschreef om ze te waarschuwen, waarbij hij hen opriep te overwegen hun kinderen van school te halen.

Dat deden ze niet. De meeste leerlingen bleven en de brugklassen liepen vol met nieuwe aanwas. Blijkbaar is er behoefte aan een onderwijsinrichting als Ibn Ghaldoun. Straffen met sluiting zal weinig meer zijn dan een symbolische maatregel, die vermoedelijk zal leiden tot de oprichting, door anderen, van Ibn Ghaldoun II.

De school zijn examenlicentie ontnemen lijkt een geschiktere optie. Wie zijn kinderen graag op Ibn Ghaldoun heeft, kan daar in alle vrijheid voor kiezen. De prijs die daar, na de examenfraude, voor wordt betaald, is dat er staatsexamen wordt afgelegd. Zo is elke leerling verzekerd van het doel van zijn schoolgang: een betrouwbaar eindexamen.