Chocolade per boot en fiets

Fietsers brengen vrijdag chocolade uit de Caraïben naar winkels in België en Nederland. Het volledige transport van de repen is dan CO2-vrij gebeurd.

Drie maanden geleden werden in het Caraïbisch gebied 55.000 repen chocolade in het zeilende vrachtschip Tres Hombres geladen. Vorige week kwamen ze aan in Amsterdam, en komende vrijdag wordt de chocola opgehaald door een twintigtal vrijwilligers. Die brengen de repen op de fiets naar winkels in Nederland en België. Een vrolijk statement zou het worden; voor de tweede maal wordt chocolade van de Grenada Chocolate Company CO2-vrij bij de Nederlandse en Belgische consument gebracht.

Ook lovenswaardige initiatieven worden echter getroffen door het noodlot: op 1 juni verongelukte de oprichter van de Grenada Chocolate Company, Mott Green. Tijdens een ontvangst van Nederlandse chocoladeverkopers op het dek van de Tres Hombres wordt een moment stilte gehouden. „Ik ben ervan overtuigd dat de productie van Greens chocolade blijft doorgaan”, zegt schipper Arjen van der Veen. „De fabriek staat er, en ondanks de economische crisis zie je dit soort bedrijfjes bloeien. Men heeft minder geld, en wat men besteedt doet men bewuster.”

Green, in 1966 geboren in New York als David Friedman, gaf volgens The New York Times de brui aan zijn studie om onder meer eten dat restaurants weggooiden ‘te redden’ en uit te delen aan daklozen. Gedreven door idealisme en een voorliefde voor superieure chocolade richtte hij een chocoladefabriek op in Grenada. De biologisch geteelde cacaobonen komen van een lokale boerencoöperatieve die mede-eigenaar is van de fabriek. Het gehele productieproces voltrekt zich ter plekke; tree-to-bar, zoals Green het omschreef.

Hierdoor spreekt de chocolade idealisten aan: in een industrie waar kinderarbeid en uitbuiting schering en inslag zijn is het bedrijf voor hen een verademing. Maar ook fijnproevers: de repen, die zo’n 4,5 euro kosten belanden voornamelijk in thee- en koffiespeciaalzaken naast merken als Marou en Pacari. In ‘Fairtradewinkels’ liggen ze minder. „Een Fairtrade label krijgen kost veel geld en zegt weinig over de kwaliteit van een product. De boeren die kweken voor de onder liefhebbers populaire single origin chocolade, gemaakt van één type cacaobonen, krijgen meestal al meer dan de door Fairtrade geëiste minimumprijs. Mensen willen vooral een transparant en aansprekend verhaal. Dat heeft deze chocolade zonder label”, vertelt Erik Sauër, chocolade-importeur en initiatiefnemer van het CO2-neutrale transport.

Hij bracht Green twee jaar geleden in contact met de ‘tres hombres’: drie mannen die met hun vrachtschip naar de Caraïben zeilen, met olijfolie in het ruim op de heenreis en terug naar Europa met rum, cacaoboter en chocola. De koeling gebeurt onder meer met windenergie. Sauër bedacht mede het plan om het laatste stukje, van de haven naar de winkels, te fietsen.

Dit vervoer is commercieel niet rendabel en de CO2-besparing stelt weinig voor ten opzichte van de tonnen niet-zo duurzame chocolade die in Nederland wordt verhandeld. Het initiatief is dan ook bedoeld, legt Sauër uit, om mensen deel te laten uitmaken van Motts’ project. „Fietsers, winkeliers en consumenten verbinden zich met het project erachter.” Het verhaal spreekt aan. De 24.000 repen die vorig jaar werden overgezeild, waren snel verkocht. Daarom besliste Sauër, in tegenstelling tot afgelopen jaar, zijn volledige voorraad te laten overzeilen. Ook werden vorig jaar alleen winkeliers in Amsterdam, Rotterdam en Wageningen met de fiets bevoorraad, dit jaar doen handelaars in België mee.

Of volgend jaar opnieuw een CO2-vrij transport plaatsvindt, ligt nog niet vast. Volgens Sauër werden op Greens begrafenis al wel plannen gesmeed om in New York iets dergelijks op te zetten.

Wie vrachtschip Tres Hombres wil bezoeken of wil meefietsen, vindt meer informatie op chocoladeboot.nl