Zelfdoding, zorg en statistieken

Illustratie Angel Boligan

Op 4 juni heeft minister Schippers haar streefcijfer voor het verminderen van zelfdoding toegelicht aan de Tweede Kamer. Het doel om het aantal zelfdodingen te reduceren met vijf procent per jaar wordt niet langer realistisch gevonden. Eerst moet, op advies van de Vrije Universiteit, worden getracht de stijgende trend te keren. Daarna is het streven een vermindering van één procent per jaar.

In aanvulling op de plannen van de minister stel ik voor om suïcidestatistieken, van zowel geslaagde suïcides als geregistreerde pogingen, per zorgverzekeraar te publiceren. In de brief wordt niet gerept over de mogelijke effecten van de grote veranderingen in de geestelijke gezondheidszorg (GGz) volgend jaar: de verschuiving van taken naar huisarts, de invoering van de basis- en specialistische GGz en minder psychiatrische opnames. Deze effecten zijn ook onbekend.

Het aantal suïcides en pogingen is een indicatie voor de kwaliteit van de zorg. Zelfdoding is complex. Meestal zijn er vooraf aanwijzingen. Een betere signalering, zoals de minister wil, is belangrijk. Maar daarna is goede hulpverlening minstens zo belangrijk. Zorgverzekeraars hebben veel invloed gekregen op de zorg. Zij dragen daarmee ook een grote verantwoordelijkheid. Die kan worden aangewend om het aantal suïcides en suïcidepogingen te verminderen.

Dr. R.J. Filius

Psychotherapeut, Uithoorn