Gouden handdruk: wie wint de pot?

Ze zijn er weer, die smakelijke gouden handdrukken voor topmanagers in de gezondheidszorg. Gouden handdrukken staan immer garant voor volkswoede en politiek misbaar. Maar de roep om ingrijpen zwelt aan als het gaat om excessieve bedragen en om uitkeringen die afkomstig zijn uit belastingopbrengsten of verplichte ziektekostenpremies.

Nu het seizoen van de jaarverslagen van ziekenhuizen weer is aangebroken, trekken uitschieters de aandacht. De ziekenhuiswereld is bij uitstek het terrein van de gouden carrousel. Van bestuurders die bij het ene ziekenhuis opstappen en bij het volgende weer aan de slag gaan. Van ervaren interim-managers die van de ene naar de andere ‘klus’ overstappen.

Het in opspraak geraakte VU medisch centrum (ruzie onder specialisten, verscherpt toezicht zorginspectie, patiëntenwantrouwen na onbeschaamde tv-uitzending) trok halverwege vorig jaar twee tijdelijke bestuurders aan om het vertrek van onder meer bestuursvoorzitter Elmer Mulder te compenseren. Een van de nieuwkomers, Frans Corstens, de directeur patiëntenzorg, kreeg vorig jaar nog 80.000 euro van zijn vorige werkgever, het UMC St Radboud (Nijmegen). Hij was daar eind 2011 na 42 jaar met pensioen gegaan.

Maar dé nek-aan-nekrace tussen het Radboud en het VU ziekenhuis gaat tussen twee spetterende gouden handdrukken. De vraag is: wie wint de pot, Mulder van de VU of Emile Lohman van het Radboud?

Mulder vertrok bij het VU ziekenhuis per 24 augustus 2012 en kreeg afgezien van zijn reguliere salaris (229.004 euro) ook een ontslagvergoeding van 433.107 euro, zo blijkt uit het jaarverslag van het ziekenhuis. Per 1 oktober 2011 vertrok Lohman als bestuursvoorzitter van het Radboud. Hij bleef daar nog een jaar adviseur. Hij ontving vorig jaar aan salaris en „opgebouwde extra vergoedingen” samen 518.644 euro, blijkt uit het beloningsoverzicht in het jaarverslag.

In zijn verantwoording doet de raad van toezicht van het Radboudziekenhuis, onder leiding van ex-VVD-politicus Loek Hermans, een prijzenwaardige poging uit te leggen dat de raad met de betaling in zijn maag zit. De toezichthouders hebben er kritisch naar gekeken. „Gelet op de hedendaagse maatschappelijke opvattingen” over topbeloningen hebben zij twee juridische experts naar het contract van Lohman laten kijken. Die twee hebben geoordeeld dat het Radboud moest betalen. Vervolgens zegt de raad van toezicht tamelijk omfloerst dat een gelieerde stichting het geld heeft betaald, zodat het niet op de zorguitgaven en de publieke kas drukt. Het is natuurlijk jammer dat de twee experts niet met naam worden genoemd en hun oordeel niet bij de rechters is getoetst, maar het is in elk geval verantwoording.

Dat kan de raad van toezicht van het VU-ziekenhuis onder leiding van ex-CDA-politicus Cees Veerman niet zeggen. De toezichthouders betreuren de omstandigheden die hebben geleid tot het „vervroegd aftreden” van Mulder en diens collega Van Ewijk. Maar kennelijk niet het aftreden zelf?

Een onderzoek naar de redelijkheid en billijkheid van de ontslagvergoeding is wel het minste dat de raad van toezicht had kunnen doen om zijn geloofwaardigheid te redden.

De redacteuren Maarten Schinkel en Menno Tamminga schrijven in deze wisselcolumn over economische ontwikkelingen.