Het afgeladen theater brult de eeuwige kreet: SLAYER!!!

Zanger-gitarist Kevin Stunnenberg van Birth of Joy ging naar een concert van Slayer in Enschede.

Het is bloedheet en het theater is afgeladen vol met schreeuwende fans. Ze brullen de kreet die ook bij optredens van bijna elke andere band klinkt: SLAYER!!! Sinds ik zelf ben gaan spelen, hoor ik dat. Maar vanavond zie ik ze voor het eerst.

Dat is te gek, maar ook flink hard. Slayer beukt door als een trein recht in je smoel. De broekspijpen van de security-mensen, met hun rug naar het podium, trillen ervan.

Het is niet de meest beweeglijke band, maar als je al 32 jaar thrashmetal maakt, geeft dat niet. Als garagebluesgitarist stond ik met open mond te kijken hoe ontzettend snel en tyfusstrak ze hun riffs, tricks en ijzig hoge gitaarsolo’s speelden.

Zanger-bassist Tom Araya is al sinds 1981 aan het schreeuwen en kan dat nog steeds. En hoe! Dat hij tegelijkertijd foutloos al die snelle, ritmisch technische baspartijen kan spelen, dwingt respect af.

Zelden heb ik zo’n wild maar gezellig publiek gezien. Bij ieder nummer ging er een golf van herkenning door de zaal. Hé! Mandatory Suicide! Daarna werd er weer met bier gegooid, geheadbangd en gecrowdsurft. Wie in de pit viel, werd weer opgepakt en rechtgezet. Er waren trouwens veel Duitsers en zelfs Brazilianen. En ik zag ook gitarist Adje van den Berg en Jarno Harms, de sterkste man van Nederland.

Het eind van de show was een eerbetoon aan de vorige maand op 49-jarige leeftijd overleden gitarist en medeoprichter Jeff Hanneman. Er kwam een doek omlaag waarop de tekst „Angel of Death, Hanneman, Still Reigning” was verwerkt in het Heinekenlogo dat hij op zijn gitaar had staan. Toen de door hem geschreven nummers Angel of Death en Raining blood volgden, ging iedereen los. Na de slotwoorden „We miss Jeff” liep de band van het podium.