Opinie

Het was mooi

We hebben elkaar ontmoet op een Amerikatoer: drie Hollandse echtparen. De Gouden Vuttijd: hypotheek afbetaald, kinderen afgestudeerd, en wij fit genoeg om veel te ondernemen. De vriendschap bleef en we deden veel samen. Het is dertig jaar later. Hij (93) van het Gooise en ik (88) van het Rotterdamse echtpaar zijn de enige overlevenden. Ik

We hebben elkaar ontmoet op een Amerikatoer: drie Hollandse echtparen. De Gouden Vuttijd: hypotheek afbetaald, kinderen afgestudeerd, en wij fit genoeg om veel te ondernemen. De vriendschap bleef en we deden veel samen.

Het is dertig jaar later. Hij (93) van het Gooise en ik (88) van het Rotterdamse echtpaar zijn de enige overlevenden. Ik woon in een serviceflat. Hij sinds kort, noodgedwongen, geheel verzorgd, op een kamer in een seniorenflat. Beiden hebben we de berustende mentaliteit: het is zo, en het was mooi. Ik bel hem en vraag: „Hoe is nu je dag? Hoe laat sta je op?” Even is het stil. Hij zucht: „Ik sta niet meer op. Ik word tegenwoordig opgestaan.”

Will Thurik-Kalien