Je inspireert de wereld met jouw yoga, dat is het

Dit weekend zijn in Los Angeles de wereldkampioenschappen yoga Namens Nederland gaat Kabir Samlal (12) Hij hoeft niet per se te winnen: er is eigenlijk geen woord voor de beste zijn in yoga

Kabir Samlal, Nederlands kampioen yoga, komt komende zondag in actie op de wereldkampioenschappen yoga.
Kabir Samlal, Nederlands kampioen yoga, komt komende zondag in actie op de wereldkampioenschappen yoga. Foto Andreas Terlaak

verslaggever

Alles is in balans. Niks trilt. Totale concentratie bij het 12-jarige yogatalent Kabir Samlal. Rustige pianomuziek klinkt op de achtergrond. Soepel toont het ‘slangenkind’ de half moon pose – de halve maan houding. Dan de achterwaartse rugbuiging. Het publiek in het zaaltje in de Rotterdamse deelgemeente Prins Alexander valt stil. „Hij is van elastiek”, fluistert een vrouw. Dan gaat Samlal op zijn linkerbeen staan, en brengt zijn rechtervoet naar zijn rechterschouder. Hard applaus volgt. Samlal – zwart hemdje en kort Adidas broekje – maakt een buiging, rolt zijn yogamat op en lacht verlegen de zaal in.

Feilloos waren zijn oefeningen. Lenigheid zit in zijn dna. Hij is tenger: 1 meter 59 lang en 45 kilo zwaar. Zijn jonge lichaam combineert kracht en flexibiliteit tot in perfectie. Een levend kunstwerk dat in alle vormen te buigen is. Samlal gaf de demonstratie afgelopen weekend bij het sportgala van Prins Alexander, waar hij was genomineerd in de categorie talent van het jaar. Samlal is een kleine yogaster in wording. Hij maakt indruk met zijn optredens, zijn welbespraaktheid en donkerbruine ogen.

Komende zondag komt Samlal in actie op de wereldkampioenschappen yoga in Los Angeles. Hij doet mee bij de jeugd, vorig jaar eindigde hij als derde. Ook is hij tweevoudig Nederlands jeugdkampioen. Op de WK doen yogi uit verschillende disciplines mee. In drie minuten moet Samlal de jury overtuigen met vijf verplichte basisoefeningen en twee keuzeoefeningen. De jurering in het yoga is vergelijkbaar met het turnen. Er wordt onder meer gekeken of de spieren van de deelnemers goed zijn aangespannen, of de pose gracieus wordt uitgevoerd en of alles gecontroleerd en uitgebalanceerd gaat.

Na de show in Prins Alexander gaat Samlal zitten voor het interview. En zitten betekent in zijn geval: met zijn linkerbeen elastisch gebogen in een soort ‘driehoekshouding’. Vragen over prestaties vindt hij niet interessant, zegt hij direct. „Iedereen beschouwt mij als de ‘Nederlandse kampioen’. Maar yoga gaat helemaal niet om titels. Ze noemen het wel een yoga-kampioenschap, maar eigenlijk is het een demonstratie die je geeft aan de jury. Dat is ook de sfeer bij de wereldkampioenschappen.” Of hij zondag achtste of eerste wordt, het maakt hem niks uit.

Yoga gaat om het meditatieve, om de innerlijke rust, om je lichaam te helen. Moet daar dan eigenlijk wel een wedstrijdelement aan worden gekoppeld? Samlal denkt even diep na. „Ja, het gaat samen. Er is uiteindelijk toch iemand de beste. Ze noemen het competitie, maar er is eigenlijk nog geen woord voor de beste zijn in yoga. Je inspireert de wereld met jouw yoga, dat is het.”

Samlal is zoon van Surinaams-Hindoestaanse ouders en heeft twee broertjes (een tweeling van 9). Hij is geboren in Rotterdam, en woonde vanwege het werk van zijn ouders van 2002 tot 2007 jaar in Singapore en vervolgens tot en met 2009 in de Indiase miljoenenstad Mumbai. In Singapore deed hij voor het eerst yoga, toen hij met zijn moeder meeging naar een yogaschool. En in India kreeg hij het als vak op school. Eenmaal terug in Rotterdam pakte hij het weer op, en bleek hij zeer talentvol.

Samlal specialiseerde zich hier in Bikram-yoga. Bij deze variant wordt de yogaruimte verwarmd tot ongeveer 40 graden, waarna in negentig minuten een sequentie van 26 houdingen en twee ademhalingsoefeningen wordt afgewerkt. Hij zit beter in zijn vel sinds hij Bikram-yoga doet. „Ik voel me rustiger, beter in balans, ik heb controle over mijn lichaam.” En Samlal – die op het vwo zit en tweetalig onderwijs volgt – presteert naar eigen zeggen door yoga ook goed op school. Hij staat gemiddeld voor alle vakken een 8,4. „Ik pik dingen sneller op omdat ik me bij de lessen goed kan concentreren.”

Tijdens het interview springt hij regelmatig uit zijn stoel om een houding te demonstreren. Zoals de ‘snorkelfish’, waarbij hij voorover gebogen staat met twee vingers om zijn neus geklemd. Yoga is zijn levensstijl. Hij staat er mee op, en gaat er mee naar bed. Als hij het een dag niet doet, merkt hij het meteen. „Ik voel me dan geïrriteerd en chagrijnig. Het is niet meer dat ik yoga doe omdat ik mijn lichaam wil helen, het is omdat ik het nodig heb.” Of hij professioneel yogi wil worden weet hij nog niet. Later wil hij misschien zijn eigen yogaschool openen.

Zijn oefeningen vergen veel. Hij strekt zijn spieren maximaal. Doet dat wel eens pijn? „Als ik het forceer wel. Als ik niet adem, en ik ben stijf, en ik doe een houding, dan doet het pijn.” Maar Samlal forceert nooit, zegt hij. De voldoening haalt hij uit het leren van nieuwe houdingen en het verleggen van zijn limieten. „Er is eigenlijk geen eindlimiet.”