Israël was nooit discussiepunt als gastland EK

In Israël begint vandaag het EK voor spelers onder 21. Politiek is voor de UEFA geen thema bij het eerste Europese toernooi in het Midden-Oosten.

In de slagschaduw van de vorig jaar opgeleverde westelijke tribune is het eind van de middag goed toeven. Het kort gemaaide gras in het Netanya-stadion smeekt er om bespeeld te worden en dat gebeurt alvast als Jong Israël zijn laatste training voor het openingsduel tegen Noorwegen afwerkt.

Kijken mag daarbij, althans even. Na twintig minuten sluiten de poorten zich achter de groep journalisten die met zachte hand buiten is gezet. Alleen de UEFA-vlaggetjes rond het stadion in de kustplaats Netanya herinneren er dan nog aan dat hier de dag erop – vandaag om 19.00 uur plaatselijke tijd – afgetrapt wordt voor het eerste Europese eindtoernooi in het Midden-Oosten.

Het EK voor spelers onder 21 is het voorlopige hoogtepunt voor de Israëlische voetbalbond sinds het in de jaren negentig, twee decennia na de boycot door Arabische landen, toe-trad tot de UEFA. Het kampioenschap wekt „nu eens om goede redenen” belangstelling voor Israël, schrijft dagblad Ha’aretz. Tot dusver zijn volgens de organisatie de finale en alle duels van Israël en titelhouder Spanje uitverkocht en werden in totaal al 170.000 kaarten verkocht.

Maar in Tel Aviv, waar Jong Oranje van bondscoach Cor Pot is neergestreken, bepalen vooral de regenboogvlaggen van de Gay Pride van aanstaand weekend het straatbeeld. „In Israël wordt een evenement pas hot op de dag dat het begint. Dan wil iedereen kaartjes hebben, zeker als ons team het goed doet”, zegt Evyatar Lang van de krant Israel Today.

Bondscoach Guy Luzon van Jong Israël, die deze zomer aantreedt als trainer van de Belgische club Standard Luik, ziet voor zichzelf kennelijk geen rol als ambassadeur voor het toernooi weggelegd. Met een stalen gezicht harkt de coach zich plichtmatig door de vragen op de strak geregisseerde persconferentie.

Terwijl het EK toch een feestje is van de Luzons, een Israëlische familie die via de club Maccabi Petach Tikva invloedrijk werd. Bondsvoorzitter Avi Luzon werkte zich de afgelopen jaren op in de internationale voetbalwereld en hij mag zich intimus noemen van UEFA-baas Michel Platini. „De voorzitter heeft fantastisch werk geleverd om dit EK naar Israël te halen”, zegt neef Guy over oom Avi. „Het is een grote eer voor dit land.” Volgende vraag.

De invloed van het informele circuit moet niet overdreven worden, zegt Michael van Praag. „Hier komt geen lobby bij kijken zoals bij de toewijzing van een WK”, aldus de KNVB-voorzitter in een telefoongesprek. Hij maakt deel uit van het uitvoerend comité van de UEFA. „Het gaat om de sportieve legacy van een land dat zich kandideert. Een team van UEFA-experts selecteert de drie beste bids en het is aan de leden van het uitvoerend comité om daar – anoniem – over te stemmen. Dat gaat op basis van merites: accommodaties, hotels, infrastructuur, etcetera. ”

Na de luchtaanvallen op de Gazastrook in november vorig jaar, de Israëlische reactie op raketbeschietingen door Palestijnse strijders, keerde een groep islamitische voetballers zich tegen de toewijzing van het EK aan Israël. Pro-Palestijnse activisten riepen op tot een boycot en wisten zelfs recent door te dringen tot een UEFA-bijeenkomst.

Van Praag zegt niet hoe hij zelf in 2011 heeft gestemd. Voor een standpunt van de Nederlandse voetbalbond verwijst hij naar de persvoorlichting, die vanochtend stelt dat Israël „natuurlijk geen doorsnee Europees land is”, maar in alle opzichten voldoet. „De keuze voor het gastland is genomen door de UEFA en door middel van stemming bepaald.”

In een recente brief gericht aan de Israëlische voetbalbond noemde Platini zijn UEFA „een apolitieke organisatie”. De Franse oud-topvoetballer stelde dat Israël „via een eerlijke en democratische stemming het recht verworven heeft om dit toernooi te organiseren”. En daarmee houdt in de voetbalwereld de discussie op. Voor het eerst in de geschiedenis van de Europese voetbalbond rolt vanavond de bal op een eindtoernooi in het Midden-Oosten, over de strakke grasmat in Netanya.