Een duik in de zee en dan een uurtje achter je laptop

Met de laptop als trouwe kameraad werken ze in de meest exotische oorden: de digitale nomaden Steeds meer freelancers kiezen voor dit kantoorloze bestaan Voordeel: ze zitten veel aan het strand

Als freelance journalist heb ik niet veel nodig om te kunnen werken. Een laptop, wifi en een geïnspireerde geest zouden moeten volstaan. Dat brengt mij dan ook naar het Thaise ‘bounty-eiland’ Koh Samui, waar mijn euro’s drie keer zoveel waard zijn en de temperatuur drie keer zo hoog uitslaat. Ik ben niet de enige met dat idee. Regelmatig loop ik er onder de Thaise zon één tegen het lijf: een digital nomad. Met de bestseller The 4-Hour Workweek van Timothy Ferriss als hun bijbel en hun laptop als trouwe kameraad aan hun zijde trekken ze de wereld rond. Ze zijn niet op vakantie, ze zijn niet op reis. Dit is hun leven.

Aan het strand van Koh Samui zit tekstschrijver André Gussekloo (32) in de schaduw te werken op zijn laptop. Hij optimaliseert webteksten, waardoor een site hoger scoort bij zoekmachines. Vanochtend om zes uur lag hij al in zee te genieten van de zonsopgang. „Ik vind het heerlijk om voor het ontbijt even te gaan zwemmen. Daarna werk ik tot aan de lunch en dan is het tijd voor een siësta.”

Sinds november trekt Gussekloo met vriendin en kat door Thailand. Waar ter wereld hij zijn Nederlandse websteksten schrijft, maakt niet uit; als zijn laptop maar gevoed wordt met stroom en wifi. Waarom thuisblijven?

Dat dacht ook reizend koppel Jan Logjes (31) en Heleen Heezen (31), dat nu voor een paar maanden in het Vietnamese Hanoi zit. Daar leven ze iedere dag alsof het zondag is. Logjes: „We staan op zonder wekker, hebben geen routine en doen waar we zin in hebben.” Na een uitgebreid ontbijt doen ze hun yogaoefeningen en gaan dan met laptop naar een koffietentje. „We werken gemiddeld vier uur per dag, daarna doen we vaak wat leuks.”

Het stel runt een aantal Nederlandse websites die ecologische en fairtrade producten promoot, ze leven van de advertentie-inkomsten. „We hebben onze websites zo opgezet dat een groot deel van onze inkomsten automatisch binnenkomt”, vertelt Heezen.

Op dit moment doen ze alleen werk wat ze leuk vinden. Heezen: „We verdienen zo’n 1.500 euro per maand. Daarvan kunnen we hier leven als koningen, terwijl we er in Nederland een baan bij zouden moeten zoeken.” Hun euro’s zijn in Vietnam drie tot vier keer zoveel waard.

Een werkrevolutie

André Gussekloo, Jan Logjes en Heleen Heezen zijn niet de enigen. Het aantal Nederlandse digitale nomaden groeit, zegt Gussekloo. Hij is de beheerder van werkenvanuithetbuitenland.nl, een site voor ‘iedereen die droomt van een onafhankelijk leven op een mooie plek’. Hij merkt dat de interesse groeit, de site heeft inmiddels zo’n 1.000 nieuwsbriefabonnees. We staan aan het begin van een grote werkrevolutie, zegt Gussekloo. „Werken vanuit het buitenland kan nu al zo’n zeven jaar omdat er op steeds meer plekken in de wereld goed internet is. Maar we staan pas aan het begin. Veel mensen zijn zich nog niet bewust van de mogelijkheden of zijn er nog een beetje huiverig voor.”

Veel reizende internetondernemers werken volgens Gussekloo echter ‘onder de radar’, wat het lastig maakt om in te schatten hoeveel Nederlandse digitale nomaden er op dit moment zijn. „Het zijn er hooguit een paar honderd. Maar steeds meer mensen kennen iemand die het doet en ik krijg iedere week wel een paar vragen van Nederlanders die de stap ook zouden willen zetten.”

Een vakantie in Maleisië twee jaar geleden vormde voor Gussekloo het omslagpunt. „Er is hier in Azië overal internet, het leven is hier spotgoedkoop, waarom zou ik niet hiervandaan werken?” Hij had toen net The 4-Hour Workweek gelezen, een bekend boek onder digitale nomaden met het motto Escape 9-5, live anywhere and join the new rich.

Die ‘digitale nomadenbijbel’ inspireerde ook Jan Logjes en Heleen Heezen. In 2007 richtten ze Ecogoodies.nl op, een website met de meest duurzame webwinkels. Het bleek een succes. Heezen: „Na een tijdje begonnen we ons te realiseren dat we er misschien wel van konden leven. Dat was ongeveer rond de tijd dat The 4-Hour Workweek uitkwam.” Sinds augustus 2012 reizen Jan, Heleen en hun laptops door Cambodja, Laos, Nepal, India, Maleisië, Vietnam en Thailand.

Maar ook het leven van een digitale nomade kent nadelen. Het contact met vrienden en familie is af en toe moeilijk, zegt Heezen. En je staat volledig buiten de maatschappij waarin je leeft, vertelt Logjes. „Het is verleidelijk om in een expat bubble te blijven. Contact met de locals is lastig in Zuidoost-Azië, vanwege de taalbarrière. Ons werk vereist dat contact ook niet. Het is dus moeilijk om ‘echt’ contact te maken daarbuiten.”

Bovendien valt het contact met de Nederlandse arbeidsmarkt weg, je kunt niet zomaar terug. „Wij noemen onszelf weleens economische vluchtelingen, omdat we niet terug zouden kunnen naar Nederland met wat we nu verdienen”, zegt Logjes lachend.

Digital nomad-baby

Maar op die arbeidsmarkt is sowieso geen plek meer voor een digitale nomade, denkt Gussekloo. „Als je als werknemer blijft denken is het digitale nomadenbestaan niets voor je. De arbeidsmarkt verliet ik al lang voordat ik naar Thailand ging, ik ga nooit meer voor een baas werken.”

Logjes en Heezen wacht een spannende tijd: Heleen is zwanger. Binnenkort gaat het stel tijdelijk naar de Thaise expatstad Chiang Mai om hun ‘digital nomad-baby’ te krijgen. Heezen: „We willen nu niet terug naar Nederland. We zijn tevreden met dit vrije leventje, en een kindje past daar juist goed bij. We hebben hier veel meer tijd om er straks intensief mee bezig te zijn.”

Zelf vlieg ik bijna terug naar Nederland, mijn Thaise avontuur is tijdelijk. Hoe de toekomst van deze drie nomaden eruitziet, is nog onduidelijk. Zullen ze ooit weer in Nederland gaan wonen? Gussekloo: „Misschien tijdelijk. Als de gezondheid van mijn ouders erom vraagt of als mijn zus een kindje krijgt.” Ook voor Jan en Heleen staan alle opties open, zegt laatsgenoemde. „Nederland zou ooit kunnen. Maar het kan ook ieder ander land worden.” Kenmerkende taal voor een hardcore digitale nomade.

    • Lisette Wouters