Reportage Dresden zet zich schrap voor de vloedgolf uit Tsjechië

Correspondent Duitsland

Dresden is gemobiliseerd. Colonnes brandweerauto’s helemaal uit de noordwestelijke havenstad Hamburg staan hier aan de kade van de Elbe in het uiterste zuidoosten van Duitsland, tegen de Tsjechische grens. Want de Elbe is net als veel andere rivieren in het zuiden van Duitsland door aanhoudende regens de afgelopen week veranderd in een snelstromende, kolkende watermassa. Inmiddels zijn hier al drie laaggelegen stadsdelen ontruimd. De lucht is gevuld met het kloppende geluid van helikopters en van sirenes. De radio maakt melding van files door de vele plaatsen waar honderden vrijwilligers bezig zijn zandzakken te vullen.

Vandaag heeft bondskanselier Angela Merkel (CDU) hier een bezoek gebracht aan een ondergelopen stadsdeel. Dat was in het kader van een tournee langs verschillende steden die kampen met het wassende water. Afgelopen weekeinde riepen kranten in herinnering dat de verkiezingscampagne van Merkels SPD-voorganger Gerhard Schröder in 2002 enorm werd geholpen door de beelden van Schröder in rubber laarzen bij burgers die toen te lijden hadden onder de ergste overstromingen sinds mensenheugenis. De radiozender Deutschlandfunk constateerde gisteren droog dat „de bondskanselier geen laarzen aanhad”. Opmerkelijk was wel dat zij werd geflankeerd door haar coalitiegenoot Horst Seehofer (CSU). Hij verspeelde in 2002 zijn kansen door gewoon vakantie te blijven vieren ondanks de watersnood thuis. Nu maakte hij dat goed door zelfs gekleed te gaan in een opzichtig jack van het Rode Kruis. Merkel kwam niet met lege handen. Ze beloofde snel financiële steun voor de getroffenen: „Honderd miljoen euro ‘onbureaucratische’ hulp.” Veel mensen wonen op plekken die niet door de verzekering worden gedekt.

Aan de ondergelopen historische terrassenoever van Dresden werd gistermiddag door vrijwilligers keihard gewerkt. In lange rijen werden zakken zand doorgegeven. Die waren afkomstig van een voorlopige waterwering die een dag eerder was aangelegd. „Het water wordt hier te hoog”, zegt Hilde Brand-Kersten, die helemaal uit het verderop gelegen Chemnitz is gekomen om te helpen. „Dus worden de zakken opgehaald om naar een andere plek te brengen.”

Peter Heichen, die bezig is eten en drinken te verdelen, knikt. Hier hebben de zakken geen zin meer. De Elbe staat al boven de zeven meter en dat wordt de komende dagen nog hoger. „Er is een vloedgolf onderweg uit Tsjechië. Daar regent het nog steeds.” Heichen was aan het werk bij een indoor hockeyevenement in de stad. Iedereen vond het zinvoller te gaan helpen bij de watersnood. „Dat is een sterk gevoel.”

„Ja”, roept Jane, een meisje dat meeluistert. „Het gaat om de Heimat. Ik was acht bij de vorige overstroming. Ik weet nog dat ik door de brandweer uit onze school werd gered en dat thuis alles kapot was.” Heichen, die een van de zakkensjouwers een kop koffie inschenkt, zegt: „Die overstroming was heel anders dan deze keer. Toen kwam het water plotseling en vanuit het achterland. De hele stad stond blank. Nu komt het water traag omhoog via de stijgende Elbe.”

Een vrouw die in een bakkerij werkt, komt langs met broodjes. Die waren over dus vond iedereen in de winkel het een goed idee om ze hier te brengen. „Zo draag je toch nog wat bij”, zegt ze met een brok in de keel. Heichen neemt het brood in ontvangst. „Dat gaat zo de hele dag”, zegt hij. „Iedereen wil naast elkaar staan bij zo’n ramp.” Hij denkt dat de overstroming voor een deel veroorzaakt is door politiek falen. „Het geld is naar dingen toegegaan die plotseling meer prioriteit kregen.”

Maar het ligt ook aan de kieskeurige burgers zelf: „Veel mensen vinden de waterwerende muren die zij voor hun huis moesten zetten gewoon niet mooi.” Jane onderbreekt hem. Ze heeft net gehoord dat er weer een dijk is doorgebroken. Verderop is een wijk geëvacueerd. „Er woont een vriendin van mij. Ik vind dit toch zo erg.”